4yaprakliyonca@gmail.com
Düşünüyorum demek ki hapı yuttum
Bu memlekette düşünmenin ve düşüncenin her türlüsü her zaman sorun olmuştur.
Haydi bunu hepimiz biliyoruz...
Peki,
Bu memlekette mutlu olmak da mı suçdur ve bu kadar zordur?
Bir memlekette iki gün üst üste huzur içinde nefes almak, kötü haber almadan 24 saat geçirmek bu kadar mı imkansız olur?
Bir memlekette ileriye atılan her bir adıma karşılık, 5 adım geri gitmek bu kadar mı olağan karşılanabilir olur?
Haydi bütün bunları geçtim...
Bir ülkede hayal kurmak da mı bu kadar zor olur?
Biliyor musunuz, şurada topu topu 4 gün gündem dışında kalmak istedim.
Çaba gösterdim.
4 gün boyunca, bu gerçek ve kötü dünyadan kopup hayal dünyama dalıp yaratıcı olmayı seçtim. Kurduğum hayalleri gerçekleştirmek için heyecan çektim, emek harcadım, uykusuz kaldım...
Hayalimi gerçekleştirdim.
Kendimi inanılmaz iyi hissettim.
Ve o an farkına vardım ki, her dalda ve alanda hiç durmadan savaşan bir milletin çocukları olarak biz terörü sadece dağlarda veya kenarda köşede terk edilmiş poşetli bombaların patlatıldığı şehirlerde yaşamıyoruz.
Biz terörü her an her dakika, tüm beden ve ruhumuzla kendi içimizde yaşıyoruz.
Tecavüze uğrayan çocuklar, töreye kurban edilen çocuklar, izinsiz açılan kurslarda göçük altında ölen ve hakları aranmayan çocuklar, şehit olan çocuklar...
Bütün bunlar yetmezmiş gibi, birbirine devamlı çelme takıp düşürmeye çalışan taraflar...
Gazetelerde haber niyetine bize sunulan bayağılıklar...
Biliyor musunuz,
Biz teröristin de, terörün de ekmeğine bal sürüyoruz.
Üstelik bunu kendi kendimizi karamsarlık bombardımanına tutup kendi kendimizi yıpratarak yapıyoruz.
Sonra elimiz ayağımız tutmaz, işe yaramaz hale geliyoruz.
Güçsüzleşiyoruz.
En basitinden oturup hayal bile kuramaz hale geliyoruz. Kendimize bunu bile çok görüyoruz...
Hayal kuramadıkça da, ümitsizleştiriliyoruz.
Kendimize ve geleceğe olan güvenimizi kaybedip diri görünen ölü insanlar gibi ortalıkta geziniyoruz.
Gündemdeki olaylar yüzünden hastalıklı olup hastalıklı oldukça da giderek teröre meydanı boş bırakıyoruz.
Kendimizi toplayıp
Hayallerimizin peşinden koşmaya başlayıp
Yaratıcılığımızı yeniden keşfettiğimiz gün,
Hayata döneceğiz belki ama...
Denemiyoruz.
Yonca
“hayalpeREST”
|
