İşte bu mümkün değil.

Yıllarca “enflasyonla birlikte” yaşamaya alıştık... Son yıllarda Işıkara Hoca’nın hatırı için “depremle birlikte” yaşamaya da alıştık.

Bunlar tamam.

Ama “terörle birlikte” yaşamaya alışmak.

Asla.

***

Ne demek alışmak?

Yâni, günde 3-5 kayıp vereceksiniz ama akşam, vur patlasın çal oynasın... Bir bakıma savaş halindesiniz ama hiçbir zevkten de geri kalmayacaksınız.

Mümkün mü bu?

Mümkün olsa bile çirkin.

Bizim bünyemiz böyle şeyi kaldırmaz. Aldığımız terbiye buna zaten izin vermez.

***

Ekonomik kriz’le birlikte yaşamaya bile şerbetliyiz. Nice yokluk ve kıtlık dönemleri görmüşüz ve atlatmışız.

İrtica’yla birlikte yaşamak... O da vız gelir tırıs gider. Nitekim sağcı softalar ve solcu yobazlar, çevremizde hiçbir zaman eksik olmadı ki.

Ama bize “terörle birlikte yaşamaya alışacaksınız” demeyin. Sakın söylemeyin bunu.

Çünkü alışamayız.

Karakterimizde “1 defa ölmek” var. Her gün ölmek yok.

***

Şuraya gelmek istiyorum. Esasen dünkü yazımın devamıdır bu.

“Terör bitmez” safsatası tıpkı “28 Şubat bin yıl sürecek” palavrasına benziyor.

Kulak asmayın.

Hiçbir mazeretimiz yoktur.

Terör bitecek.

Teröristler yaşasa bile terör bitecek.