|
|
 |
|
|
|
|
7 Ekim 2008
|
bcoskun@hurriyet.com.tr
Bize ağlamak düşer...
TASALANMAYIN birazdan geçecek.
Gazetelerdeki "Yüreklere ateş düştü" manşetleri unutulacak, televizyondakiler "gazoz kapaklarını" konuşmaya dönecekler, siyasetçiler içlerinden "işte unutuldu gitti" diyerek ve sırıtarak dolanacaklar, Genelkurmay yine Kuzey Irak’a kaç sorti yaptıklarını açıklayacak.
Sizler unutacaksınız...
Ben unutacağım...
Sadece orada bir yığma evde, bir gelin gizli gizli ağlayacak, bir anne sabahlara kadar acı çekecek ve bir çocuk okulda "Bu şehit çocuğudur" diye başının okşanmasını boşu boşuna bekleyecek.
*
Niçin?..
Çünkü kimliğini yitirmiş toplumlar böyle yaparlar.
O şanlı-şerefli savaşları bile inkár eden, bir ulusun şahlanışını dahi küçümseyen... Kutsal savaşının yiğit komutanı Mustafa’sına küfredenleri başına taç yapan... İslam áleminin son asırlarda kazandığı tek şanlı zaferin kurduğu cumhuriyetini tekmeleyen halklar...
İşte böyle olurlar...
Silik...
Ezik...
Çaresiz...
*
PKK Kuzey Irak’ta, Genelkurmay’ın yaptığı açıklamaya göre asıl saldırı oradan yapıldı.
Kuzey Irak ABD’nin, Kuzey Irak ordusu ABD’nin, cumhurbaşkanları ABD’nin, başbakanları ABD’nin, hükümetleri ABD’nin, bize verilen istihbarat ABD’nin, kurşun atacaksak o yana izin ABD’nin...
ABD; bu utanmadan şehit cenazelerine gidenlerin strateji ortağı.
Yapıştıkları kuyruk...
Sıkıysa Türkiye’yi yönetenler, ağızlarını açıp birkaç laf dahi etseler ya ABD’ye...
Ne gezer?..
Çünkü; koşup koşup yaladıkları yer ABD’nin...
*
O zaman bize ağlamak düşer.
Ve unutmak...
Yolunu kaybetmiş milletlerin yazgısıdır bu...
Kaybettiği değerlerden, unuttuğu tarihinden, büyük kahramanlarına ihanetlerinden, varlık nedenlerine vefasızlıklarından sonra, geriye bu kalır:
Ağlamak ve unutmak...
|
 |
 |
|
|
| |
|
