Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Terk etmek terk edilmek……

Bugün aslında yazı günüm değil ama sevgili arkadaşım eski karikatürist Mustafa Öncül”ün bana yolladığı yazıyı paylaşmak istedim.Ben çok sevdim…..

Not:Fikirlerinizi yazın paylaşalım…

“Terk edilmek”

Terk edilmek çok zor bir durum. İnsan kabullenemiyor bir türlü. Yakıştıramıyor kendine. Sanki terk edip giden karşısında maçı mağlup bitirmiş gibi bir duygu hali çöküyor omuzlarına insanın. Omuzlar çok zayıf, yük çok ağır geliyor o terk edilme anında. Her ne kadar o yük ile yaşamaya alışsak da bir süre sonra… Bu yüke alışmamız yükün hafiflemesinden değil… Biz, omzumuza binen her yükle biraz daha güç topluyoruz galiba.

Ortaokulda, lisede, daha hayatımızın baharındayken, ilk gençlik aşklarımızla yaşıyoruz ilk terk edilişleri. Bazen sevgili terk ediyor bizi, bazen de aşk! Sevgili terk ettiğinde mahzunlaşıyor, kendimizi yapayalnız hissediyoruz bir anda. Aşk terk ettiğinde ise, yoksullaşıyor gönlümüz. Sevgililer bize ulaşamıyor, biz sevgililere… Yoksul gönüllerimiz öylesine bakıyor mutluluklara. Çaresiz, umutsuz, kırılgan. Cesaretimiz olmuyor yeni bir sevgiliye yaklaşmaya… Aşksız sevgili olmuyor çünkü. Sevgilisiz aşk ise… O da olmuyor be! Sevgiliyi aşk getiriyor, aşkı sevgili yaşatıyor.

Sevgililerimiz terk ediyor bizi… Aşklarımız terk ediyor… Pamuk yüzlü nenemiz, dizinde masalların en güzelini dinlediğimiz, gözlerinin içi gülen dedemiz terk ediyor önce… Bazen bizi minicik yaşımızda, hayatla bir başımıza bırakıp giden annemiz, babamız terk ediyor…

Her terk edilişi bir başkası izliyor hayatımız boyunca. Hayatımızdaki özel insanların bir daha hayatımızda olmayacağı gerçeği, her defasında bir tokat gibi patlıyor yanağımızda! Her defasında diğer yanağımızı çeviriyoruz sanki gelen yeni tokada. İsyan etsek, diklensek ne fayda! Tokatlar ömrümüz boyunca bitmiyor ki! Her tokat bir başka terk ediliş, her terk ediliş bir başka yalnızlık.

Terk edilmek çok zor bir durum. Bu zorluğu yaşamak, üzülmek, sarsılmak, yıkılmak için ille de kalbimizde oluşan çatlakların genişleyip çoğalması, gönül sütunlarımızı parçalaması, bizi ayakta tutan tüm kolonları dağıtması gerekmiyor. Başka diyarlarda parçalanan hayatlar, başka ruhlarda açılan yaralar da dağlayabiliyor kalplerimizi. O hayatlarla hayatlarımız birleşiyor sanki bir anda; beraber üzülüp, beraber ağlıyor, beraber kahroluyoruz. Hiç tanımadığımız, hiç bilmediğimiz kalplerin yaraları, bizim içimize kanıyor, o gözlerden akan yaşlar bizim yanaklarımızı ıslatıyor.

Şehit edilen yiğitlerimizin cenazelerini izlerken, kim bilir kaçıncı kez aynı duyguları yaşadık. Kim bilir kaçıncı kez isyan ettik! Hep beraber, o gencecik çocukların babası olduk yıkıldık, annesi olduk ağladık… Hayatta yapayalnız kalmış kardeşleri olduk ağıt yaktık… Yavukluları olduk, tazecik sevgimizi onlarla birlikte kara toprağa verdik… Onların hiçbirini tanımazdık, bilmezdik ama onlar gidince bir kez daha yalnız kaldık… Bu soğuk kış gününde, onlar toprağın altında, biz burada üşüdük.

Ateş düştüğü yeri yakar derler… Bu nasıl bir ateştir ki, tüm anaların, babaların, kardeşlerin, yavukluluların kalbini yakıyor? Bu nasıl bir cehennemdir ki, sadece insan olanların yüreğini dağlıyor da, insanlıktan nasibini almamışlara dokunmuyor bir türlü. İnsan olmanın, insanları sevmenin bedeli bu kadar ağır olmamalı!

İnsan olmak ne zamandan beri cezalandırılır oldu?!.. Hani iyi insanlar, ödüllendirilirdi?.. Hani iyi insanlar mutlu olurdu?.. İnsan olmamızın ödülü acı mı, sevdiklerimizden ayrı düşmek mi, her yeni güne kahrolarak başlamak mı?..

Terk edilmek çok zor bir durum. Yaşanan; acı, üzüntü, çaresizlik ve yalnızlık. Yaşanan; kimsesizlik.

Terk edilmek, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı gerçeği ile yaşamak zorunda kalmak. 

Terk edilmek, insan olmanın bedeli. 

Terk edilmek, sevdiklerimizin değerini bilmemiz, onlara daha sıkı sarılmamız için hayatın bize verdiği en acı ders. 

Bu dersten kaçmayı, kaytarmayı o kadar çok isterdim ki. Ne çare kaçamıyoruz bu dersten. Nerede olursa olsun bizi bir yerlerde yakalayıp, veriyor notunu hoca!

X

YAZARIN DİĞER YAZILARI