Bir İstanbul kulübünde başarısız olan başkan ve yönetimi, birkaç kez sıçradıktan sonra gider. Oysa ki Anadolu’da durum böyle değildir. Kulüp başkanı istemediği ya da kendiliğinden bırakmadığı sürece O’nu kimse kolay kolay yerinden edemez.

Gaziantepspor’un efsane başkanı Celal Doğan, yönetimi kendisi bırakmasaydı, kim O’nu yerinden edebilirdi? O dönemde 300 delegenin tamamına hükmeden Celal Başkan halefini de kendisi işaret etti ve sonuçta İbrahim Kızıl ezici bir çoğunlukla Gaziantepspor’a başkan oldu.
Aradan geçen dört yılın ardından bugün de manzara farklı değil. Bu kez delegelerin kontrolü Sayın Kızıl’ın elinde. Bine yakın delegenin 7-8 yüz tanesi kemik olarak Kızıl’a oy verir. Bu durumda da Sayın Kızıl ya da O’nun destekleyeceği bir isimden başkası başkanlığın ancak hayalini kurabilir.

Gülşah Erkaya yazıyor

Sistem sadece Gaziantepspor’da değil Anadolu kulüplerinin (Trabzon hariç) tamamında bu şekilde çalışıyor. Dolayısıyla İstanbul’daki rekabet ve yönetimi kaybetme korkusu Anadolu’da yok. Bu yapılanma şekilleri “Anadolu’dan şampiyon çıkmaz” dememizin birinci sebebidir.

YÖNETİMDE OLMAYAN REKABET TAKIMLARDA HİÇ YOK

Anadolu kulüplerinin kadrolarına baktığınızda onlarca kaliteli, skora etki edebilen ama alternatifi olmayan oyuncular görürsünüz. Gaziantepspor’u bu yıl ligin flaş takımı yapan ve puan cetvelinde üst sıralara taşıyan kadroya bakalım. Tabata, Beto, Murat Ceylan, Kaleci Murat, Bekir, Mehmet Polat... Hepsi de çok kaliteli ancak alternatifi olmayan oyuncular. Diğer Anadolu kulüplerinde de durum farklı değil. Bursa’da Yusuf’un, Sivas’ta Balili’nin, Gençler’de El Saka’nın, Ankara’da Baki’nin, Konya’da Erhan’ın yerini kendi takımlarından kim doldurabilir?

Beto ve Kaleci Murat’ın yokluğunda Gaziantepspor’un çektiği sıkıntıları, Murat Ceylan’ın yokluğunda sistem değişikliği yapma zorunluluğunu gözlerimizle gördük. Hep ileri oynayan takım yengeç gibi yan yan gitmeye başladı. Evet Anadolu kulüplerinde yönetimler büyük çabalarla çok iyi oyuncular bulup çıkarıyorlar ve imkanlarını zorlayarak da alıyorlar. Ama her mevkiye iyi bir yedek almaya bütçeleri ne yazık ki yetmiyor. İşte bu nedenle de Anadolu’dan şampiyon çıkmaz.

TARAFTARIN GÜCÜ YETMEZ

Yıl 2001. Gaziantepspor şampiyonluğa koşuyor. En büyük rakibi Fenerbahçe ile Kadıköy’de oynayacak. Kazansa şampiyonluk neredeyse kesin. İlk yarıyı Gaziantep 3-0 önde tamamlıyor. Unutulmaz bir ikinci yarı sonrası inanılmaz olan gerçekleşiyor ve Fenerbahçe maçı 4-3 kazanıyor. Maçın ardından Celal Doğan’ın unutulmaz açıklaması geliyor. “Şehir şampiyonluğa hazır değil”... Celal Doğan’ın “Şampiyonluğa hazır değil” dediği şehir intikamını “Celal Doğan maçı sattı” dedikodusu ile alıyor ve tribünleri terk ederek takımı yalnız bırakıyor. O zaman hiç kimse çıkıp da “Yahu ne satması. Bu Fener daha iki yıl önce ilk yarısını 3-0 yenik bitirdiği maçı Galatasaray’ın elinden ikinci yarı aynen böyle 4-3’le aldı. Galatasaray da mı Fener’e maç sattı yani” demiyor... Diyemiyor...

Peki Gaziantepspor sadece kendisinin değil, Türk Futbol Tarihi’nin de gidişini değiştirmek üzere Kadıköy’de sahaya çıktığında, tribünlerde kaç taraftarı varmış dersiniz? Ben söyleyeyim, elle sayılabilecek kadar az... Biz bu hikayeleri dinleyerek öğrendik futbolu... Büyüyünce de yaşadık... Ve işte bu nedenle de Anadolu’dan şampiyon çıkmaz.

MEDYA DA İSTEMEZ

“İlk 5’te, üç Anadolu takımı var dedik.” Ama basın hala İstanbul takımlarını manşetlere taşıyor. Kameralar İstanbul kulüplerini ve oyuncularını çekiyor. Medya da İstanbul dışından bir şampiyona çok sıcak bakmıyor... Neden baksın ki...
Gaziantep’te 5-10 bin satan bir yaygın gazete, İstanbul’da 150-200 bin satıyor. Gaziantep’te birkaç yüz abonesi bulunan yayıncı kanalların İstanbul aboneleri yine yüzbinlerle ifade ediliyor. Bir spor adamına mikrofon uzatıldığında şampiyon adayı olarak bir Anadolu takımının isminin telaffuz edildiğini hiç görmedim. Medya desteği ve motivasyonu olmadan başarı gelebilir mi? Bu nedenle de Anadolu’dan şampiyon çıkmaz.

HER ŞEYE REĞMEN BİRİLERİ ŞAMPİYONLUĞA OYNARSA

Tüm bu engeleri ve haddini aşan bir Anadolu kulübü herşeye rağmen şampiyonluğa koşmaya kalkınca da devreye hemen iyi saatte olsunlar giriyor. Geçtiğimiz sezon “Bizi şampiyon yapmazlar” diyeni hatırladınız mı.

Böyle bir durumda düşman kardeşler olarak bildiğimiz bazı kulüpler anında birleşir, medya içindeki destekçileri onlara el verir, hakemlere, federasyona telefonlar tehditler havada uçuşur, ellerinde çanta kapı kapı dolaşan kara pardesülü adamlar türer ve Anadolu takımlarının şampiyonluğu bir şekilde engellenir... Eşit suça eşit ceza bile uygulanmaz. Ligimizdeki bütün takımlar eşittir ama İstanbul takımları biraz daha eşittir.

Anadolu’dan şampiyon çıkmaz... Çıkamaz...

Peki ne olursa Anadolu şampiyon çıkarır derseniz, bu yazıyı bir de tersinden okuyun derim...