“Hagi'den çok şey öğrendim ama Alex istatistiksel olarak daha iyi” demiş paşa(!).
Yahu anladık nankörsün, kimin kayığına binersen onun türküsünü tutturuyorsun da bir sussan artık.
Takımı, taraftarlığı bir yana bırakalım şimdi… “Ustaya saygı” diye bir kavram vardır, hani şu Emre’nin hiç bilmediği, asla da öğrenemeyeceği kavram. Çünkü bazı şeyler sonradan olmuyor. Sonradan Fenerbahçeli olunabilir ama sonradan vefakâr olunmuyor. İnsanın içinde olacak derler ya hani… Edep de, erdem de, akıl da zorlamayla olmuyor.
Ben burada Alex ya da Hagi’nin oyunculuklarını kıyaslamaya gitmiyorum. İkisinin de birbirinden ayrı yetenekler olduğunu düşünüyorum. Zaten olay da bu değil. Bazı Galatasaray taraftarları “ Hagi’yi dünya tanıyor, Alex’i kim tanıyor” diye bir tartışma başlatmış. Tamam doğru. Ama atladığımız bir şey var o da konunun bu tartışmadan çok daha derin olduğu.
 |
|
SEYCAN AKSU YAZIYOR |
Böyle bir soru karşısında Emre susmalı, “O benim hocam, futbolu Hagi’den öğrendim ve bu konuda ben konuşamam” diyebilmeliydi. Kendisinden övgüler beklemek hata olurdu zaten ama bu kadarına da pes diyorum. Aslında neden şaşırdığımı da bilmiyorum. Emre bu işte ne bekliyorum ki?
Bazı değerler kutsaldır; anne gibi, baba gibi, usta gibi… Beni Ayşe Hanım doğurdu ama Fatma teyze daha iyiymiş diyemezsiniz. Zamanında ekmek yediğiniz kapıya her fırsatta kara çalmaya çalışamazsınız.
Artık devir değişti herkes ekmeğinin derdinde demesin kimse! Para da bir yere kadardır, insan kendi değerlerini para için satmaya başladığı an insanlığı da bitmiştir. Biraz daha dikkat, biraz daha saygı lütfen…
