Bunda en büyük pay Alman hakemindi. Oyunun akış hızını düşürecek gereksiz düdüklerden kaçınan, hafif sertliğe müsaade eden hakem, ortaya premier lig tadında bir maç çıkmasında baş aktör oldu, hakkını teslim edelim…

Aslında maça milli takımımız yine çok iyi başlayamadı. ilk 20 dakika Avusturya’nın mutlak üstünlüğünde geçti. Tipik bir Orta Avrupa takımının disiplin anlayışına sahip olan ev sahibi ekip, bu dakikaya kadar oyunun hem hücum hem de savunma yönünde çok başarılıydı.

Avusturya’nın bulduğu goller, hazırlanış ve özellikle son vuruşlar açısından çok kaliteliydi. Orta sahada kapılan toplarla nasıl kısa yoldan gole gidileceğinin dersini verdi Avusturya.

Bizimkileri biraz da işte Avusturya’nın maçı bu kadar ciddiye alması kendine getirdi. İlk golü bulduğumuz 38. dakikaya kadar ciddi bir organize atak yapamadık. Aurelio – Kazım işbirliğinde gelen golle birlikte oyunda psikolojik üstünlüğü ele geçirdik. Bunda ev sahibi takımın kadrosunda genç ve tecrübesiz oyuncuların olması etkili oldu. Derken 41’de gelen Tuncay’ın golü ile ilk yarı itibariyle etkili oynayan taraf olmamamıza rağmen soyunma odasına galip girmeyi başardık.

Sinan Özcan yazıyor

İkinci yarıda Avusturya’nın bizden çekinmeye başladığı dakikalarda, Sabri’nin de o bildik insan üstü presiyle kaptığımız topta, biraz da rakip defansın yardımıyla kolay bir şekilde farkı ikiye çıkardık.

Tuncay’ın gol vuruşlarındaki ondan pek alışkın olmadığımız yüksek kalite, idmanda bol bol aşırtma vuruş çalıştığı izlenimi veriyordu. Ayrıca kendisinin 3. golünü öyle bir gövde gösterisiyle atıyordu ki, adeta “buranın ağası benim” diyordu. Doğrusu geçirdiği sakatlıktan sonra Tuncay’ı böyle seyretmeyi özlemişiz. Teşekkürler Tuncay…

Bir de Halil’den bahsetmezsek haksızlık etmiş oluruz. Zira İlk yarıda çok etkisiz kalan Mehmet Yıldız’dan sonra, günümüz futbolunda bir tek forvetin nasıl oynaması gerektiğini cümle aleme gösteren Halil’e de alkış…