"Güzin Abla" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Güzin Abla" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Güzin Abla

Rumuz: Çaresiz’e

Bayılıyorum ’Güzin Abla’lık yapmanıza.

İşte bugün de, sevdiği erkekten ayrılmak zorunda kalan, daha sonra karşılaştığı çok sevecen biriyle nişanlanan, ancak hálá ilk aşkını unutamadığını söyleyip, evlenmekten korkan "Rumuz: Çaresiz"e gelen cevaplardan ilginç bir bölümünü sizlerle paylaşıyorum.

Ben de aynı şeyleri yaşamıştım

Üniversitede birlikte olduğum insan evliliği düşündüğümüz sırada hiç gerekçesiz bıraktı beni. Yaşadığımız şehirler farklıydı. Çok üzüldüm, kahroldum. Günlerce ağladım, sağlığımdan oldum, aşırı kilo verdim; ama en iyi ilaç neydi biliyor musunuz? Zaman ve beni hiç yalnız bırakmayan ailemdi. Aradan üç yıl geçti. İnanın hiç kimse sizin sağlığınızı bozacak kadar değerli değil. Üstelik o ne yaptı biliyor musunuz? Evlendi ve beni aradı, hem de evleneceği gün. Ben konuşmadım bile. Şimdi gerçekten çok saygın bir işim ve beni çok seven, değer veren biri var hayatımda. Bazen eski günler aklıma geliyor, gülüp geçiyorum. Değmezmiş, diyorum. Hem unutulan hem de unutamayan neden ben olayım?

Rumuz: Çaresiz, seni gerçekten sevmiş olsaydı şartlar ne olursa olsun bırakmazdı. Seni seven insanın peşinden git demek isterim. Her şeyin ilacı zamandır unutma.

<ı>á RUMUZ: ROSE

Tekrar görüşse belki büyü bozulur


Dışarıda lapa lapa kar yağıyor, ama ben bu güzelliğin tadını çıkaramıyorum; çünkü grip oldum ve yatıyorum. 33 yaşında, evli bir çocuk annesi bir kadınım. "Çaresiz" rumuzlu genç kız eğer aklından çıkaramıyorsa, henüz vakit erkenken bir kez daha onu aramayı denesin. Belki sevdiğiyle karşılaşınca ve bir süre görüşünce, zamanla büyü bozulur. Nişanlısı iyi bir insanmış, ama aklında başkası varken onunla evlenmesi hata olur. Ama "Sevdiğimle olmadı, bari beni sevenle evleneyim" diyorsa o başka. Bence ikisini de bıraksın, deneyimlerini artırsın. Hayatta başka seçenekler olduğunu görecektir.

<ı>á RUMUZ: İSTANBUL’U DİNLİYORUM GÖZLERİM KAPALI

Unutmak zor olabiliyor

Ben 22 yaşındayım, iki yıl önce ben de bir gence deliler gibi aşık oldum. Uğrunda her şeyi feda edecek kadar çok sevdim. Gözüm ondan başka hiçbir şeyi görmüyordu sanki.

Ama benim tanıyıp sevdiğim adam, ilişkimiz ilerledikçe akıl almaz bir şekilde değişiyordu. O beni, benim onu sevdiğim gibi sevmiyordu; hiçbir zaman benimle ileriye dönük hayaller kurmuyordu. Ben olmayacağını bile bile devam ettim belki değişir diye, ama olmadı.

Seviyordu ama yıpratıyordu. Bir buçuk yıl katlanabildim, daha fazla dayanamadım bu duruma. Çok zor oldu, ama ben unutmayı başardım. Üstelik aynı iş yerinde çalışıyorduk ve sürekli diyalog halinde olmak zorundaydık. Bittiğinde onunla gittiğimiz yerlere çok uzun süre gitmedim. Arkadaşlarımla asla onun hakkında konuşmadım. Onu hatırlatan herkesi ve her şeyi çıkardım hayatımdan. Kalbimi bir süre dinlendirdim ve kendimi hazır hissettiğim bir dönemde de nişanlım buldu beni. Şimdi onunla dünyanın en mutlu insanıyım.

"Çaresiz" arkadaşımın da nişanlısı varmış; eğer doğru karar verdiğini düşünüyorsa asla tereddüt bile etmesin. İnanın hiç kimse aşktan ölmüyor. Onu hatırlamasının tek sebebi bence gururunun kırılmış olması.

<ı>á RUMUZ: DEĞMEZMİŞ

Daha uzun bir ilişkiden sıyrıldım


Ben bu genç hanımdan çok daha uzun bir beraberliği ve yaşamım olan bir adamı hayatımdan çıkardım. Birlikte olmaktan çok keyif alır, çevremiz tarafından evlenecek gözüyle bakılırdık. Çok uyumlu ve sevgi dolu bir paylaşım yaşamıştık. Adeta ruh eşi idik. Ancak bu birliktelikte önümüzde hiçbir engel (askerlik, okul, yaş vb) olmamasına rağmen bir türlü evlilik düşüncesine yaklaşmayınca, ayrılma kararı aldım. O zamanlar o 29, ben 22 yaşlarındaydık. Eminim ben evlenmek istemesem, bugün yedinci yılımızda hálá birlikte idik.

Elbette unutmam zaman aldı. Kendimi toparladıktan sonra şimdiki eşimle tanıştım. Maalesef asla ona duyduğum aşkı yakalayamadım. İnsan gerçek aşkı sanırım bir kez yaşıyor. Ama eşimi çok seviyorum (hatta evlendikten sonra daha çok sevdim) ve geçmişime sünger çektim. Şimdi, henüz yaşına girmemiş bir kızım var ve eşimle gayet mutlu bir hayat sürüyorum.

<ı>á RUMUZ: ÇARESİZ’E CEVAPTIR

Unutulmayanlar başa beladır

Yaklaşık iki sene önce bir kıza deliler gibi aşık oldum. Onun bir erkek arkadaşı vardı, ama bana hep olumsuzluklarını anlatırdı. Bu bana cesaret verdi, bir gün ona açıldım. Çıkmaya başladık, ikimiz de birbirimize aşıktık; fakat kız arkadaşım bu durumu eski erkek arkadaşına söyleyemedi. Paranoyalar başladı. O devamlı kötülediği erkek arkadaşı için "Çok değerli, çok kıymetli; şöyle anımız geçti, böyle anımız geçti" diye anlattıkça benim ruh sağlığım bozulmaya başladı.

Bir gün karşıma geçip ağlayarak onu unutamadığını anlattı. Sonuç benim için yıkımdı. O kadar emek verdiğiniz sevgiliniz bir anda her şeyi mahvetmişti. Ayrılmaya karar verdim. Fakat o çok pişmandı yaptıklarından dolayı. Ama yaklaşık iki sene önce başlayan ilişki, bitti.

Bir aşkın acısı geçmeden o acıyı baska bir aşkla unutmaya çalışmak büyük hata.

<ı>á RUMUZ: BENİM GİBİ ÇARESİZ Mİ
X

YAZARIN DİĞER YAZILARI