 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
60024
|
|
|
|
1.7580
|
|
|
|
2.3340
|
|
|
|
1.3282
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
21 - 23 - 26 - 31 - 39 - 47
|
|
|
|
|
|
9 - 14 - 21 - 23 - 25 - 5
|
|
|
|
|
|
19 - 20 - 29 - 33 - 34 - 52
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|  |
| |
|
|
|
|
| Ayşe Şule BİLGİÇ |
|
Bundan birbuçuk iki sene önce bir motosiklet dergisi çıkarsam diye kendi kendime hayal kurarken içinde mutlaka motosiklet kazalarından bahsedip dersler çıkarmamızı sağlayacak bir bölüm de olmalı diyordum. Bu hayalimden kısa bir süre sonra Türkiye’nin ilk yüzde yüz Türk içerikli motosiklet dergisi 2TEKER’in yayın hayatına başlamaya karar verdiğimizde bu sayfa için her ay kaza yapıp bu kazalardan okuyucuya dersler çıkaracak bir karakter yarattık.
Adını da PERTCAN koyduk. 2Teker’in bu çok sevilen karakterinin kazalarını zaman zaman Otoyaşam’a da taşımaya karar verdim. İşte Otoyaşam’ın ilk Pertcan’ı ve ilk kazası. Pertcan’ı okuyalım Pertcan olmayalım. Haaa bu arada siz de, başka motosiklet kullanıcılarına ders olabilecek kazalar atlattıysanız ruzgarinkizi@hurriyet.com.tr’ye ya da pertcan@2teker.com.tr’ye kazanızı detaylı olarak yazın, o kazayı da PERTCAN yapsın, okuyucuya dersler çıkarsın!
KAVŞAKLARA DİKKAT!
EveeeetÖ Harbiden görünmez kazaydı bu seferki. Yani nasıl oldu anlamadım. Zor geçen bir haftanın sonunda sabırsızlıkla hafta sonu arkadaşlarımla yapacağım gezinin hayalini kuruyordum. Uzun zamandan beri birlikte yolculuk yaptığım arkadaşlarımın telefonları ile hafta sonu yolculuğun planları netleşmeye başladı bile. Her zaman gittiğimiz yollar yerine aynı noktaya farklı bir rotadan giderek yeni yollar görmeyi istiyorduk. Yeni rotalardan gitmenin en zevkli tarafı yeni yemek yeme noktaları bulmak, yeni manzaralarda yol almak elbette arkadaşlarla molalarda yapılan keyifli sohbetler oluyor. Bu gezide ayrıca deniz sezonunu açarak varış noktamızda bir deniz sefası yapmak da vardı. Hatuna; "Sen de gel, sen de gel.." diye kaç kere söyledim hatırlamıyorum. "Nuh dedi, Peygamber demedi ve gelmedi." Aslında bakmayın iyi ki de gelmemiş.
Sabah gün ağarırken buluşma noktamızda buluşup feribota kadar sabah mahmurluğu ile sakin sakin sürdük. Feribotta efil efil rüzgar eşliğinde çaya eşlik eden poğaçalar ile kahvaltı edildi. Feribottan inince ilk benzincide benzin takviyesi yapmak için durduk. Benzin alırken çalan telefonum ile hafta sonu olmasına rağmen susmak bilmeyen bir müşterim ile konuşmaya başladım. İşleri biten arkadaşlarımı bekletmemek için elim ile "siz gidin, ben gelirim" işareti yaptım. Neredeyse 10 dakikanın sonunda müşterimi ikna edip sinirle motoruma bindim. Motorumu çalıştırırken bir anda yeni rotanın nereden gittiğini arkadaşlarımın bana feribotta söylemelerine rağmen benim şimdi hatırlamadığımı fark ettim. Telefonuma sarılıp aramama rağmen arkadaşlarım açmadığına göre onlar yoldaydı.
Müşterimin vakitsiz aramasına kızarak yola çıktım. Kafamda haritayı canlandırmaya çalışarak normalden biraz daha hızlı şekilde ilerlemeye başladım. Yol bir kasaba içinden sahile çıkınca anladım ki kesinlikle yanlış yoldayım. O zaman aslında dönmem gereken sapağı aslında baya önce kaçırdığımı anladım. Hızla geri dönüp sapağa doğru sürdüm. Hafta sonu olduğu için trafik, bu kasabada bile vardı. Belki bizimkiler bir yerde mola verip beni bekliyorlardır diye tempomu iyice artırdım. Uzunca bir düzlükte birkaç otomobil geçtikten sonra bir kamyonun arkasına yanaştım. Hafifçe sola çıkıp baktığımda karşıdan gelen otomobil yanımdan geçti, ben de tekrar ileriye baktığımda yolu açık gördüm ve sola sinyal vererek çıktım. Tam gaz açtığım esnada kamyonun yavaşladığını fark ettim. Bir anda kafamda şimşekler çaktı ama artık fren yapmak için çok geçti. Tıpkı tahmin ettiğim gibi kamyon beni fark etmeyerek sağdaki kavşaktan gelen otomobile yol vermişti. Yavaşlayan ancak durmayan kamyondan ötürü biraz aceleci şekilde sağdan bir otomobil hızla tam benim önüme doğru çıktı. Otomobil ile kamyon arasına girmeyi planlamama rağmen bunun mümkün olmadığını görünce sola sertçe kırdım. Hızım otomobilden kaçmaya yetecek kadar yavaş olmadığını görünce gözlerimi kapamak dışında bir şey yapamadım. Sonrasında tek hatırladığım yolun kenarında yatarken başımda kaskımı çıkarmamam gerektiğini söyleyen bir yaşlı amca ve onlarca kafanın bana acıyan gözlerle baktığı idi. Şansıma sol taraftaki kumsalın kumları üzerine düşmüşüm.
KAZA RAPORU
Bu ayın Pertcan’ı çok sıradan görünen ancak son derece sık yaşanan bir kavşak kazası yaşamış. Bu şekilde gerçekleşen kazalar ne yazık ki deneyimli yol sürücülerini bile bazen avlayabiliyor. Aslında sinsi görünen bu tip kazaların sebebi çok basit. Görüş alanının kapalı olması. Pertcan’ın bu kazasında elbette temel hata Pertcan’ın kamyona yakın seyretmesidir. Büyük araçlara yakın seyretmek her ne koşulda olursa olsun tehlikelidir. Yolunuzu göremediğiniz her durum tehlikelidir. Hele ki sizinle birlikte hareket eden bir aracın önünüzdeki görüş alanını kapatması sürekli bir tehlike oluşturuyor. Bu durumda kalmamak için mutlaka büyük araçları uzaktan takip etmeniz gerekli. Sollama yapmaya karar verince önce yeterince görüş alanınız olduğundan emin olacak kadar öndeki araçtan uzaklaşın. Sol şeridin müsait olması sizi acele karar vermeye zorlamasın. Mümkün olduğunca solamaya çıkmadan önce öndeki aracın sağına (evet sağ tarafına) bir bakış atmak hayat kurtarır. Büyük araçlar önlerindeki araçları, kavşakları, yol arızalarını çok iyi gizlerler. Büyük aracın önü hakkında ne kadar fazla bilgi toplarsanız o kadar az sürprizle karşılaşırsınız.
Bir başka önemli nokta solamaya çıkarken önce solama manevrası yapılması, sonra hızlanmaya başlanması sıralamasına dikkat edilmesi olmalıdır. Son olarak acele yetişme kaygısı taşıyarak yapılan sürüşlerin riskleri katlayarak artırdığının unutulmaması gerektiği.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Bu haber hakkında henüz yorum yok |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
