"Güzin Abla" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Güzin Abla" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Güzin Abla

Onunla beraber olarak hayatımın hatasını yaptım

Sevgili Güzin Abla, ben 24 yaşında çalışan, çevresi tarafından çok sevilen ve beğenilen bir genç kızım.

Ancak sanırım kendime uygun olmayan biriyle yakınlık kurdum. Bundan bir yıl kadar önce, bir gençle tanıştım. Olgun hareketlerini çok beğendim. Zamanla da ona aşık olduğumu anladım. İlişkimiz halen de sürüyor, ama bundan kısa bir süre önce hayatımın hatasını yaptım. Onunla beraber oldum. Şimdi çok pişmanım. Ölmek istiyorum. Çünkü bana karşı birden çok değişti. Şimdi sık sık kavga ediyoruz. Evlenelim dediğim zaman kabul etmiyor. Nedenine gelince, benim bakire olduğuma inanmıyor. Çünkü benden herhangi bir belirti gelmedi. Bu nasıl olur, bilemiyorum. Oysa ben ilk kez onunla beraber olmuştum. Hayatımda ondan başka kimse olmadı. O benim daha önce birileriyle beraber olduğumu düşünüyor. Bunun nedenini bilemiyorum. Bana daha önce çok değer veren bir insandı. Şimdi nasıl bu kadar değişebilir, anlayamıyorum.

RUMUZ: NEDEN


Sevgili kızım, onunla ilk kez beraber olduğun halde, bir belirti mi gelmedi? Eğer bütün sorun buysa, ona zaman zaman bekaretin esnek ve derinlerde olmasının hemen yırtılmasına izin vermediğini anlatmalısın. Gerekirse bir doktor da bunu ona açıklayabilir. Ama önemli olan bu gencin sana inanması, güvenmesi. Sevgi bunu gerektirir. Ayrıca senin başkalarıyla çıkmadığını, ondan ona gezmediğini bilen bir genç böyle düşünmemeliydi. Yoksa bunu bahane ediyor da, evlenmemek için bunu ileri sürüyorsa, bilemem. Belki de senin bazı davranışlarından böyle bir kuşkuya kapılmış da olabilir. Ayrıca senin bakire olmadığını düşünsek bile, bu gencin sana duyduğu saygıyı bu nedenle kaybetmesi ve seninle evlenmekten vazgeçmesi de hiç hoş değil. Üstelik anlaşılır gibi değil. O seni düşünmeden seninle beraber olabiliyor, seni beraber olmaya bir şekilde razı ediyor ve ardından senin bakire olmadığını ileri sürüyor. Bana kalırsa bu genç olgunlaşmamış kızım.

Böyle saçma sapan ölümü düşüneceğine, sana değer vermeyen bu insana sen sırtını dön. Sana güvenmiyorsa, zaten ikiniz arasında ciddi bir ilişki düşünülemez. Zaman her şeyi tedavi eder kızım, biraz sabırlı ol. İlişkiye girdiğin halde belirti olmaması, bekaretinin bozulmamış olduğunu gösterebilir. Bunu ancak bir doktora muayene olarak anlayabilirsin.

Her ebeveynin bilmesi gereken gerçekler

Eğer bir çocuk sürekli eleştirilmişse kınamayı ayıplamayı, kin ortamında büyümüşse kavga etmeyi, alay edilip aşağılanmışsa sıkılıp utanmayı, devamlı utandırılarak terbiye edilmişse kendini suçlamayı öğrenir.

Eğer bir çocuk hoşgörü ile yetiştirilmişse sabırlı olmayı, desteklenip yüreklendirilmişse kendine güven duymayı, övülmüş ve beğenilmişse takdir etmeyi, hakkına saygı gösterilerek büyütülmüşse inançlı olmayı, kabul ve onay görmüşse kendini sevmeyi, aile içinde dostluk ve arkadaşlık görmüşse bu dünyada mutlu olmayı öğrenir.

RUMUZ: TANER/BURSA


Bu yazınız gerçekten şu sırada arka arkaya bana ulaşan gençler ve çocuklarla ilgili bazı psikolojik sorunlar karşısında, öylesine yerine oturdu ki... Bazen okurlarımın bana destek olmak için gönderdikleri bu tür psikolojik yorumlar mucize gibi geliyor. Benim söylemek istediklerimi, okurlarım çok daha açıklayıcı ve eğitici tanımlamalarla çok daha güzel söylemiş oluyorlar. Hepinize sonsuz teşekkürler. Özellikle de bu güzel yazı için çok teşekkür ederim.

Eşim artık bana şiddet uyguluyor

Sevgili Güzin Abla, ben 25 yaşında ve altı yıllık evli bir genç kadınım. Eşimle birbirimizi severek evlendik. Buraya gelinceye kadar aramızda pek bir sorun yoktu. Ancak iki yıl önce Almanya’ya geldiğimizden beri eşim çok değişti. Son zamanlarda çok kavga etmeye başladık. Eşim bana karşı çok kırıcı oluyor. Hatta son zamanlarda bu kavgalar dayakla son buluyor. Eşim artık bana şiddet uyguluyor. Bu şiddet içeren kavgalar küçük kızımızı çok etkiliyor. En çok bunun için üzülüyorum. Eşim daha sonra sanki hiçbir şey olmamış gibi davranıyor. Oysa ben de kızım da bunun etkisinden uzun süre kurtulamıyoruz. Sırf kızım yüzünden bu evliliğe katlanıyorum. Yoksa çoktan boşanacağım. Ne dersiniz ablacığım, bana bir akıl verin. Bu evliliği sürdürmeli miyim? Yoksa boşanmalı mıyım ? 

<ı> RUMUZ: BU NASIL EVLİLİK


Sevgili yavrum, böyle bir kararı elbette kendin vereceksin. Çünkü ben ne koşullarda yaşadığını, yakınların var mı yok mu, kızına tek başına bakman mümkün mü bilemem. Yine de "Kızım için bu evliliğe katlanıyorum" demeni pek gerçekçi bulmadım. Aslında pek çok kadının yaptığı gibi buna sığınıyorsun gibi geldi bana. Çünkü küçük kızının bu kavgalardan çok fazla etkilendiğini yine sen söylüyorsun. Bu durumun çocuğunun ruhsal dünyasını nasıl alt üst ettiğini biliyor musun? Annesinin gözünün önünde dayak yediğini görmek küçük bir çocuğun dünyasını nasıl da yıkar... Onun geleceğe inancını, ailesine güvenini yok eder. Bunu eşin de bilmeli. Sana acımıyorsa, çocuğuna acımalı ve bu duruma bir son vermeli. Veremiyorsa, sen de çocuğunu al ve onu kendi koşullarınla yetiştirmenin yolunu ara. Bir erkek kadına elini kaldırıyorsa ve kadın bunu kabul ediyorsa, bu dayaklar devam edecektir.
X