Gündem Haberleri

GÜNDEM

    Onları unutmadık

    Hürriyet Haber
    21 Aralık 2000 - 00:00Son Güncelleme : 21 Aralık 2000 - 00:01

    2 bin yılında 15 öğrencisini trafik kazalarında kaybeden Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi'nden sürücülere çağrı: Biraz daha dikkat

    BU YILKİ ACILAR

    ISPARTA Süleyman Demirel Üniversitesi, 2000 yılında trafik canavarına 15 öğrencisini kurban verdi. Kampus önündeki yolda ve şehir merkezindeki kazalarda 7 öğrenci hayatını kaybederken, sadece bir trafik kazasında üniversitenin 8 öğrencisi yaşamını yitirdi. Kazalarla ilgili tedbirler alınırken, hayatını kaybeden öğrenciler de unutulmadı.

    BÜLTENDEKİ YAZI

    Genel Sekreter Yardımcısı Nafiz Akgün'ün editörlüğünde üniversite öğrencileri tarafından hazırlanan SDÜ Bülteni, son sayısında hayatını kaybeden öğrencilerin resimlerini yayınladı ve ‘‘Biraz daha dikkat’’ çağrısı yaptı. Bültende Hülya Kaya ve Elvan Aşıcı adlı öğrenciler, ölen arkadaşları için ‘‘Ölümün soğuk eli’’ başlıklı yazı yazdı.

    GÖZYAŞLARI FEYZA'YA

    Fen-Edebiyat Fakültesi 3'üncü sınıf öğrencisi 20 yaşındaki Feyza Gürler, okula gitmek için Ford K modeli 32 FZ 873 plakalı otomobiliyle yola çıkmıştı. Genç kız, Çünür Kavşağı yakınlarında aşırı hız sonucu aracın kontrolünü kaybetti ve direğe çarptı. Feyza, trafik canavarına yenilen 15 öğrenciden sadece biriydi.

    REKTÖR AĞLAMIŞTI

    KONYA-Beyşehir Karayolu'nda 29 Ekim'de meydana gelen trafik kazasında bir otobüs devrilmiş ve SDÜ'de öğrenim gören 8 öğrenci genç yaşta hayatını kaybetmişti. Burdur Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 4 öğrenci için üniversitede düzenlenen törende SDÜ Rektörü Prof. Dr. Lütfü Çakmakçı gözyaşlarını tutamayarak ağlamıştı.

    Ölümün soğuk eli

    Hülya Kaya ve Elvan Aşıcı adlı öğrenciler, ölen arkadaşları için ‘‘Ölümün soğuk eli’’ başlıklı yazılarında duygu yüklü satırları ile okuyanların içini burkuyordu.

    ‘‘Giderken ne yürekler götürdünüz kendiniz dışında. Bekleyenler, ardınızda hep bekleyecekler inanın; geri dönüş bileti alıp dönmenizi. Biz de bekliyorduk aramıza dönmenizi ve beraberce mezun olmayı...’’

    Bültendeki köşe yazısı

    Ölümün soğuk eli

    Hülya Kaya-Elvan Aşçı

    Ölüm yokluğun içinde kuruyan bir ırmak ve her başa geldiğinde o başı yakan bir ateş. En olmadık yerde bulur ve hayatın en bilinen gerçeğini yüzleştirir, bir ayna misali insanla. Bu gerçeği değiştirmek artık imkansızdır. Yaşam akıp giden bu nehirde kendine bir yer edinemez, gözlerini kapatmıştır, bir daha açmamak üzere...

    Günlerden yine ölüm. Yolcuğun ince çizgisinde, her kilometre bittiğinde duyulan haz ve heyecanla sürer bu öykü. Öyle bir öyküdür ki bu binbir yürek taşır içinde. Koltuklarda oturan gözler camlardan doğanın ince tınısına, küçük evlerin merakına bırakır kendini. Kavuşmak birilerine ve buluşmak sevinçlerin içinde bulunan gözyaşlarıyla. Genç yürekler sustu hep bir ağızdan, otobüs gömüldü genç yüreklerle beraber. Kaç yaşam ağıtlara neden oldu, daha kaç yürek yanıp kül oldu bu yaşamlar için.

    Giderken ne yürekler götürdünüz kendiniz dışında. Bekleyenler, ardınızda hep bekleyecekler inanın; geri dönüş bileti alıp dönmenizi. Biz de bekliyorduk aramıza dönmenizi ve beraberce mezun olmayı...

    Rüzgar kes soğuk elinle dokunmayı, nedense daha çok ürpertir oldun bedenleri. Neden içimizdeki ölüm yangınını söndürmüyorsun? Tersine hunharca iliklerimize kadar yayıyorsun. İlk defa katlanıyorum sana. Artık dört mevsimi de çekilmez hale getirdin. Daha yaşanacak o kadar çok şey varken, dört mevsimi de aldın üzerlerinden yollara serdin canlarımızı. İhmal mi? Dikkatsizlik mi?.. ne önemi olabilir ki artık? Artık herşey ‘‘keşke’’lerden ibaret.

    Hiç aklınızdan geçmedi belki ölüm. Yakıştırmadınız kendinize. Kime yakışır? Belki de böyle bir ölüm yakışmadı, şimdi gazetelerde manşet oldunuz. Adınızın tek bir kelimeyle cümle oluşturuyor ‘‘Ölüm’’...

    O hurdaya dönmüş otobüs poz verircesine kaplamış sayfayı. Kalbinde yer ettiğiniz onca dost, arkadaş, sevgili ve aileleriniz. O kadar insan varmış ki sizi seven, belki de yaşarken bu kadar sevildiğini düşünmüyor insan. Trafik canavarının o çirkin yüzü size göründü. Kimbilir daha kaç kişiye görünecek. Kelimeler o kadar yeterksiz ki insan hayatının önemini ve bir anda nasıl kaybolduğunu anlatmaya. Akıl ve mantığın bir yerde cevap veremediği, dün gülümsemesini içinde hissettiğin insanın bugün yanında olmaması inanılır gibi değil.

    Etiketler:
    

      EN ÇOK OKUNANLAR

        Sayfa Başı