« Hürriyet.com.tr
MENÜ

Korkut Göze: Mucize

Hürriyet Haber
SON GÜNCELLEME
Korkut GÖZE

ÇELİŞKİLERLE dolu bir 90 dakika yaşadım. Tribündeki bir avuç İstanbulsporlu taraftarın hiç dinmeyen canlı ve yürekten desteğine hayran kaldım... Aynı coşkuyu sahadaki İstanbulspor'dan da beklerdim!

Oysa, bu takım sanki bulunduğu konumu umursamazcasına sağlıksız ve kişiliksiz bir performans sergiliyordu...

İki pas yapamıyordu. Hiçbir ikili mücadeleyi kazanamıyordu. Fizik savaşa bitik ve güçsüz adımlarla katılıyordu. Savunma her Adana atağında panik ve korku yaşıyor, yaşatıyordu.

Orta saha bir alemdi... Oyundaki dengeleri değiştirecek, bir patlamayı gerçekleştirecek kükremeyi bir türlü yakalayamıyordu.

PSİKOLOJİK BASKI

Bir ara düşündüm, belki de İstanbulspor düşme korkusu ile psikolojik bir baskının altında eziliyordu. Zeki iki adım atamıyordu. Hani, nerede Petkov'un o bitmez tükenmez dinamizmi. Ya, son haftalarda müthiş bir grafik çizen Güven'deki bu suskunluk niye?

Savunma yediği ikinci golde refleks komasına girmiş gibi Bushi'ye gerekli hiçbir fizik ve teknik müdahaleyi yapamıyordu. Böyle gol mahalle maçlarında olmaz...

Ve ilk yarı biterken işin içinden çıkamıyorum. Nedir İstanbulspor'un bu duyarsızlığı... Merakla ikinci yarıyı beklemeye başlıyorum. Aykut'la Timur'un oyuna girişleri için ‘‘İşte hastayı ayağa kaldıracak aranan kan’’ diyorum.

Ancak, geçen dakikalarda onların da aranan kan olmadığı gerçeğini net çizgilerle görüyorum. Ne var ki, 70. dakikadan sonra beklenmedik bir mucizeyi yaşıyorum. Sahneye bir altın kafa çıkıyor... Adı Emre. Ardı ardına attığı kafa golleriyle maçın rengini bir anda değiştiriyor.

İstanbulspor hala ligde kalma ümidiyle yaşıyorsa, yatsın kalksın bu altın çocuğa dua etsin.


Bunları da Beğenebilirsiniz
İlişkili Haberler