GeriKelebek Nowheristan imparatoruyum karım hariç herkes bana majesteleri, der
MENÜ
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
  • Yorumlar
    0
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Nowheristan imparatoruyum karım hariç herkes bana majesteleri, der

Nowheristan imparatoruyum karım hariç herkes bana majesteleri, der
refid:5811801 ilişkili resim dosyası

Yunan kökenli Lübnanlı Michel Elefteriades, Arap dünyasının en önemli müzik prodüktörlerinden. Aynı zamanda Beyrut’un en büyük gece kulübü Music Hall’un sahibi. 36 yaşında.

1991-94 arasında Lübnan iç savaşında Birleşik Direnişçiler Hareketi’nin lideriydi. "Majesteleri" Elefteriades ütopik ve sanal ülke Nowheristan’ın (Hiçbiryeristan) imparatoru. Kulağa şaka gibi geliyor ama o bu konuda çok ciddi. Hatta, üye olmak amacıyla Birleşmiş Milletler’e başvurduklarını, gereken kriterlere uyduklarını söylüyor. Hiçbir kültüre ve millete ait hissetmeyen, dünyayı değiştirmek isteyen kişilerin ülkesi olacak Nowheristan. Şimdiden 28 binden fazla vatandaşı var. Yakında bu vatandaşların pasaportları da olacak. Prodüktörlüğünü yaptığı gruplardan Chechade Brothers’ın 24 Ocak Çarşamba Babylon’daki konseri için İstanbul’a gelecek Elefteriades’le Beyrut gece hayatını, Hizbullah’ı ve ülkesi Nowheristan’ı konuştuk.

Nerelisiniz, Fransız, Yunan, Lübnanlı?

- Dedemin amcası İzmirli’ymiş. 1922’de Türkiye’den göçmüşler ve Lübnan’a yerleşmişler. O günden beri Lübnanlıyız. Hem Yunan hem de Lübnan pasaportum var. Fransızca düşünüyor ve yazıyorum. Annem ve babam Fransa’da eğitim görmüş, aralarında Fransızca konuşurlar. Beni de bir Fransız okuluna yazdırmışlardı.

Nowheristan nasıl bir ülke?

- Hayali bir ülke. Hem hiçbir yer hem de her yer. Nowheristan’da doğdunuz ülkeyi, kökenlerinizi, kültürünüzü unutup sadece siz oluyorsunuz. Hiçbir yere bağlı değilsiniz, atalarınızın yaşayışından, onların kavgalarından ve ilişki ağlarından sıyrılıyorsunuz. Örneğin bir Ermeni ya da Türk yıllar önce yaşanmış bir olayın yükünü üstlenmek zorunda değil. Bir Ermeni, büyükannesi Türklerle problem yaşadığı için Türkleri sevmemek zorunda mı? Bunu reddeder ve Nowheristanlı olur. Nereden geldiğinizin, kim olduğunuzun, alışkanlıklarınızın hiçbir önemi yoktur Nowheristan’da. Bu ütopik ülkeyi 2003’Te kurdum.

Birleşmiş Milletler’in Nowheristan’dan haberi var mı?

- Evet, ülke kimliğiyle BM’ye başvurduk. BM’ye göre toprağınız olmadan da ülke olabiliyorsunuz. Belli kriterlere uymanız gerekiyor ve çeşitli evrakları dolduruyorsunuz. Bütün bu evrelerden geçtik ve bir ülke olmak için gereken bütün kriterlere uyuyoruz.

Toprağı yok ama vatandaşları var mı bu ülkenin?

- Toprağımız bütün dünya. Şu anda 28 bin 300 bin kişi Nowheristanlı olmak için bize başvurdu.

Ne tür kişiler bunlar?

- Kendilerini belirlenmiş sınırlar ve milletler içinde ifade edemeyen ve hiçbir yere ait hissetmeyen kimseler. ABD Başkanı Bush veya İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad zihniyetine karşı olanlar. Dünyayı bir yerinden değiştirmek isteyenler. Japon, Fransız, İngiliz ya da Amerikalı olmaktan sıkılanlar. Dünyanın her yerinden vatandaşları var şu anda.

DEMOKRASİYE KARŞIYIM

Nasıl bu kadar kişinin haberi oldu?

- İnternette özellikle bloglar aracılığıyla çok kısa sürede yayıldı. BBC ve CNN’de yayınlanan röportajların da etkisi olmuştur. Şu anda web sitesini yeniden yapılandırıyoruz. O zaman vatandaşlık başvuruları daha kolay ve hızlı yapılabilecek.

Vatandaşların Nowheristan kimlik kartı ve pasaportu olacak mı?

- Bu şaka değil, gayet ciddi bir iş. Tabii ki pasaportları olacak. Şu anda onun hazırlığı içindeyiz. Elbette şu anda Nowheristan pasaportuyla ABD’ye girmeye çalışmayacaksınız. Ama bir iki yıl içinde bu da olacak. Size bütün bunların hayali ve garip geldiğini biliyorum ama ben bir eylem adamıyım. Lübnan iç savaşında, 1991-94’te Birleşik Direnişçiler Hareketi örgütünün lideriydim. Bu nedenle siyasi sığınmacı olarak üç yıl kadar Fransa ve Küba’da kalmak zorunda kalmıştım.

Peki bu ülkenin başkanı siz misiniz?

- İmparatoruyum. Ama elbette bu sembolik. Karar mercii olmayacağım. Saçmalayacağım, komik olacağım. Hatta başladım bile. Fotoğraflarıma bakarsanız Salvador Dali tarzı sürrealist bir imparator göreceksiniz. Kocaman bir kaftan ve asayla dolaşıyorum. Siyah büyük bir otomobil beni her yere götürüyor, şoförüm kapımı açıyor, çevremdeki herkes bana "majesteleri" diye hitap ediyor.

Ülkeyi kim yönetecek?

- Hepsi kendi alanında uzman ve aydınlardan oluşan 600 kişilik bir senato olacak. Filozoflar, doktorlar, mühendisler, ekonomistler, bilimadamları ve sanatçılar verecek kararları. Demokrasiye karşıyım, halklara faydadan çok zarar getirir. Bush’u ve Ahmedinejad’ı yönetime getiren demokrasi. Toplum hakkında en iyi kararı kendileri değil aydınlar verir. Bir aydınla bir aptalın oyunun eşit sayıldığı bir sistem benim ülkemde olamaz.

Aynı zamanda iyi para kazanan ciddi bir iş adamısınız. Nowheristan İmparatoru olarak etrafta dolaşmanız işlerinizi etkilemiyor mu?


- Artık sadece son kararları veriyorum. Sıkıcı iş toplantılarına katılmıyorum, benim yerime bu işi yapacak arkadaşlarım var. Çalışanlarım da beni olduğum gibi kabul etti.

Aileniz ve arkadaşlarınızın tavrı ne? Delirdiğinizi düşünen var mı?

- Benimle nasıl yaşanacağını zamanla öğrendiler. Hiçbir şeye şaşırmıyorlar, benden gelecek her şeye hazırlıklılar. Ama Nowheristan projesini çok ciddiye alıyorlar ve destekliyorlar.

Karınız ve iki oğlunuz da Nowheristan vatandaşı mı?

- Karım eski bir Rus ritmik cimnastikçi. İki kez dünya şampiyonu olmuş. Ama şimdi grafik tasarımı yapıyor. Fransa’da tanışmıştık. Tam bir Rus. Anlayacağınız ülkemin imparatoruyum ama karımı Nowheristanlı olmaya ikna edemedim. Bir keresinde "Bütün ülkeler boktandır" demiştim. Çok sinirlendi, "Rusya boktan değildir" dedi. O günden beri Nowheristan hakkında söylediklerimi dinlemiyor. Bu da beni güldürüyor.

Michel Eleftariedes’in gece kulübü Music Hall geçen yıla kadar tüm dünyadan turistlerle dolup taşıyordu. Şimdi sadece Lübnanlılar var.

Mesleğiniz nedir tam olarak?

- Birçok şeyi aynı anda yapıyorum. Besteciyim, prodüktörüm ve Beyrut’un en büyük gece kulübü Music Hall’un sahibiyim. 800 kişi kapasitesi var.

Music Hall nasıl bir yer? Kimler gelip gidiyor?

- Beyrut’a gelen hiçbir turist buraya uğramadan evine dönmez. Büyükelçiler gelir, Beyrut’a uğrayan işadamları gelir. Örneğin Cem Boyner iki-üç kere gelmiştir. Genelde hep canlı müzik var. Önce Kübalı bir grup çıkar, ardından İspanya’dan gelen bir Çingene grup. Şovlar sabah 4’e kadar devam ediyor. İsteyen alkol de içer.

Hizbullah ne diyor bu işe?

- Hizbullah ’ı severim, Hizbullah da beni. Ama bir gün Lübnan’ı bir İslam cumhuriyetine çevirmeye çalışırlarsa problem yaşayabiliriz. Kulübüm Hizbullah karargahına 4-5 dakikalık yürüyüş mesafesinde. İçki sattığımı, ateist olduğumu biliyorlar. Birçok çalışanım zaten örgütün üyesi. Yanlış bir izlenim var, Hizbullah, El Kaide değildir. Yobaz ya da terörist değiller, sadece Batı’ya boyun eğmiyorlar. Ortadoğu’nun parçası olmaktan gurur duyduğu ve İsrail’e hayır diyebildiği için Hizbullah lideri Nasrallah’a saygım büyük.

Geçen yaz İsrail’in Beyrut’u bombalaması sırasında neler oldu? Kapattınız herhalde kulübü.

- Temmuz başında kapattım, iki ay kapalı kaldı. Ama asıl sorun bizimle çalışan yabancı gruplardı; 50 kişiyi sağ salim ülkeden çıkarayım derken mahvoldum. Bomba sesleri yüzünden sinir krizi geçiren müzisyenlerim oldu. Önce Halep’e götürdüm onları, oradan Ürdün’e kaçtık. Savaş bitince hemen döndük ve kulübü tekrar açtık.

Şu anda nasıl gece hayatı Beyrut’ta? Savaş etkiledi mi?

- Bu şiddette savaş dünyanın başka herhangi bir kentinde olsaydı hayat uzun süre normale dönmezdi. Ama Beyrut’ta bombardıman bitti, hayat devam etti. Çünkü bizler savaşla yaşamaya alıştık ne yazık ki. Şu anda gece hayatı cıvıl cıvıl. Tek sorun turist olmaması.

Yorumları Göster
Yorumları Gizle