GeriHayat Tülin Şahin: İnsanım ben, sonuçta robot değilim!
Paylaş
  • Yazdır
  • A
    Yazı Tipi
  • Yorumlar
    0
    • Yazdır
    • A
      Yazı Tipi

Tülin Şahin: İnsanım ben, sonuçta robot değilim!

Tülin Şahin: İnsanım ben,  sonuçta robot değilim!
refid:27135014 ilişkili resim dosyası

ELLE dergisi, Milano’da ünlü Villa Borsani’de gerçekleştirdiği Eylül kapak çekiminin ardından Tülin Şahin’le hakkında merak edilenleri konuştu.

Zeki Triko’nun “yeni Cindy Crawford” olarak lanse ettiği, yurt dışında tam 20 ajansla çalışan Tülin, 15 yıldır İstanbul’da yaşıyor; bu yıl tıpkı ELLE Türkiye gibi, kariyerindeki 15’inci yılını kutluyor. New York Times Square, Milano Duomo, Paris Champs-Elysées gibi dünyanın en meşhur meydanlarındaki billboardlarda ona rastlayabilirsiniz. Milano’da, ünlü Villa Borsani’de bir Ralph Lauren çekiminde buluştuğumuz Tülin hakkında ilginç bir detay: O gerçek bir Ralph Lauren hayranı. Yaz-kış üzerinde bir RL etiketli parça görürsünüz. Ralph Lauren, çocuk koleksiyonundaki bir elbiseye “Tulin” ismini vermiş. İşte ELLE dergisi editörlerinden Suzan Yurdacan’ın röportajından ilginç başlıklar.

Tülin Şahin: İnsanım ben,  sonuçta robot değilim

Fotoğraflar: Ricardo Tinelli, Styling: Melis Ağazat

Keşke bunu bilseydim, dedikleri…
Mesleği ne olursa olsun herkes bugün bildiklerini 18 yaşında da bilmek isterdi. Ama hayat öyle değil, büyüye büyüye öğreniyoruz. Bunun adına büyümek, olgunlaşmak, tecrübe diyoruz. Bense hâlâ bu işe başlayalı 15 yıl olduğuna inanamıyorum. Paris’teki o ilk yılımda biri bana “kariyerin 15 yıl sürecek” deseydi, “hadi canım” diye yanıt verirdim.

İlk dergi kapağı…
İlk defa Danimarka’da bir dergiye kapak olduğumda 15 yaşındaydım. Okuldaki çocuklar tüm koridorlara o kapağı asmışlardı. Hem utanmış hem de çok şaşırmıştım.

YEMİŞİM PAZARTESİ SENDROMUNU!

Tülin Şahin: İnsanım ben,  sonuçta robot değilim

Pazartesi sendromu?
Anlamadım? Hangi pazartesi sendromu? Bence benim yaz tatili sendromum olmalı! Herkes tatil yaparken ben kışlık koleksiyonlarla 40 derece sıcakta çekim yapıyorum. İnanabiliyor musun, yılın yorgunluğu sekiz günlük tatilde atıldı. O da zaten yetmedi. Yemişim pazartesi sendromunu!

Kötü günü yok mu?
Aksini düşünenler beni biyonik sanıyor. Elbette ki öyle günlerim var, hem de çok. Çok yoruluyorum, çalışmaktan canım çıkıyor. Sonuçta insanım, robot değil. Sabah beşte uçağa binip, bir yere varıp hiç dinlenmeden defileye çıkmak veya çekim yapmak göründüğü kadar kolay değil. Fiziki görünüm bu işin olmazsa olmazı. Ama kimse beni çekimlere, defilelere söylenmem veya şikayet etmem için çağırmıyor. Hiç aklımda yokken, tesadüfen model oldum ama bugün çok sevdiğim bir işim var, daha ne olsun! Açıkçası artık ne kadar koşturduğumu anlatmayı tercih etmiyorum. Anlatınca sanki bu koşturma bana imaj veya stratejik olarak tasarlanmış gibi görünüyor ya da dışarıya öyle yansıyor.”


Yorumları Göster
Yorumları Gizle