"Ertuğrul Özkök" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Ertuğrul Özkök" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Ertuğrul Özkök

Kaplan annenin savaş marşı

“WALL Street Journal”, işadamlarının okuduğu bir ekonomi gazetesi.<br><br>Gazetenin, 27 Ocak günkü sayısında en çok okunan haber neydi biliyor musunuz?

“Çinli anneler neden daha üstündür” başlıklı bir yazı.
O gün en çok e-mail aldıkları haber de bu olmuş.
Amerika ve Avrupa 19 Ocak gününden beri bir kitabı tartışıyor.
Kitabın adı, “Battle hymn of tiger mother”.
Türkçeye şöyle çevirebilirsiniz:
“Kaplan annenin savaş marşı”.
Yazarı Amy Chua adlı Çinli bir kadın.
Bu yıl Davos’a geldi ve bir Hollywood yıldızı gibi karşılandı.
Kitap, Çinli bir anne, iki kızı ve iki köpeği hakkında.
Ben kitabı henüz okumadım ama tartışmaları yakından izliyorum.
Çocuk eğitimi konusunda Batı ile Doğu arasında tam bir “Birinci dünya kültür savaşı”na yol açmış durumda.
* * *
Amy Chua, Çinli anne ve babaların, çocuklarına karşı tavizsiz ve çok net olduklarını yazıyor.
Doğu’daki çocukların giderek daha başarılı olmalarında bu tavizsiz ve direkt üslubun etkili olduğunu savunuyor.
Çinli bir anneye göre, çocukların şu hakları kesinlikle yoktur:
-  Kendilerine ait bir günlük program yapmak.
-  Sınıfta ikinci olmak.
-  Piyano ve keman dışında bir enstrüman çalmak.
-  Piyano ve keman çalmamak.
-  Piyano dersini 3 saatten önce kesmek.
Bunun gibi daha birçok yasağı sayıyor.
* * *
Çinli bir “kaplan annenin”, Batılı annelerden farklarını da şu çarpıcı örneklerle anlatıyor:
-  Eğer çocuk kiloluysa, Çinli anne ona hiç çekinmeden “Hey şişko, ne bu göbek” diye seslenir.
Batılı bir anne ise çocuğunu kırmamak için, onu “sağlıklı hayat” gibi ifadelerle anlatır.
-  Eğer çocuk imtihanda “90” aldıysa, Çinli anne ona “Aptal”, “Sersem” der.
Batılı anne ise, çocuğu, kendisine olan saygısını kaybetmesin diye, çok dikkatli ifadeler kullanır.
-  Eğer çocuk imtihanda “80” gibi bir not aldıysa, ki bu bir Çinli annenin aklından bile geçiremeyeceği kadar kötü bir nottur, Çinli anne çocuğunu saçlarından tuttuğu gibi yerlerde sürüklemeye, aynı anda “Geri zekâlı” diye haykırmaya başlar.
Batılı kadın ise, çocuğu kendine olan saygısını kaybetmesin diye, mümkün olan bütün psikolojik yöntemleri kullanır. “Geri zekâlı” kelimesinin, onun lügatinde yeri yoktur.
* * *
Şimdi Amerika ve Avrupa’da aileler, eğitimciler birbirine girmiş vaziyette.
Çin yükseliyor.
Batı ise eskisi kadar hızlı gidemiyor.
Acaba bu ilerlemenin, bu kişisel başarıların nedeni, “Babadan görme eğitim”e dönüş mü?
“Medeniyetler Çatışması”nın yeni bir cephesi mi açılıyor?
Bu arada bir ayrıntıya da dikkatinizi çekeyim.
Dün Davos’ta konuştuğum Amerikalı ünlü bir gazeteci, “Siz kitabı okudunuz mu” diye sordu.
Okumadığımı söyledim.
“Öyleyse okuyun. Çünkü Çinli annenin kitapta anlattığı şeyler, tartışıldığı kadar sert değil.”
Onun iddiasına göre, Wall Street Journal Gazetesi, kitabın içeriğini olduğundan daha sert aktarmış.
Zaten kitap, asıl adıyla değil, WSJ’nin taktığı isimle konuşuluyor:
“Çinli anneler neden üstündür...”
* * *
Anlatılanlar bizim “pederşahi” eğitim sistemini hatırlatıyor.
Biz Türkiye’de “biat” kültürünü eleştirirken, şimdi Çin’den böyle bir taarruzun başlaması, doğrusu beni çok düşündürdü.
Çünkü ben “itirazcı” bir çocuk olarak büyümekten memnunum.
X