"Güzin Abla" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Güzin Abla" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Güzin Abla

Hiç kimse doğarken yaşayacağı hayatı seçemiyor

“Keşke o kazada ölseydim de eşime ve çocuklarıma bu acıları çektirmeseydim” diyor bu okurum.

Kaderin oyunlarıyla hayatı altüst olmuş birinin bu sözleri insanı ürpertiyor. Sevdiği kadın, çocukla-
rının annesi, bence kaderini yönlendirmiş onun. Bu kadın, eşi işsiz kalınca, onun her şeyini alıp çekip gidecek kadar acımasız olabilmiş. İnsanın yıllarca aynı yastığa baş koyduğu, ‘hayat arkadaşım’ dediği eşinin, ona en ihtiyaç duyduğu zamanda pes edip kaçması gerçekten çok acı...

Talihsiz trafik kazası sonun başlangıcı oldu

Merhaba Güzin Abla, 1989 yılında görücü usulüyle evlendim. Eşimi her şeyden çok sevdim. Bir oğlumuz oldu. Ancak mutluluğumuz uzun sürmedi.
Özel sektördeki işime son verilince, o çok sevdiğim insan, firmadan aldığım tazminat parasını, evimizdeki eşyaları ve de oğlumu alarak beni terk edip annesinin evine gitti! Kendimi nasıl toparlayacağımı bilemedim ve aradan tam 2,5 yıl geçti...
Bu arada 1,5 yıl süren uzun bir boşanma davası sonunda resmen ayrıldık. Gün geldi, oğlumu bana göstermedi. Ama tam ben başka biriyle yeni bir hayat kurmaya hazırlanırken, tekrar hayatıma girdi.
‘Karına git’ dedi
Birlikte olduğum kişi “Karına git, çocuğunu babasız bırakma” dedi. Eski eşimle yeniden evlendik.
Aradan yıllar geçti. Oğlumdan tam 8,5 yıl sonra bir de kız evladım oldu.
Ancak tam kötü kaderimizi yendik derken, talihsiz bir trafik kazası geçirmem ve ancak üç ay sonrasında ayağa kalkabilmem, her şey için sonun başlangıcı oldu.
Kazayı çalıştığım şirket arabasıyla geçirmiştim. Beni ambulansla götürdükleri hastanedeki pratisyen hekim, bana hiçbir test uygulamadan hakkımda düzenlenen adli rapora “orta derecede alkollü” diye yazmış!  Oysa bırakın alkollü olmayı, ramazan ayında olduğumuz için oruçluydum...
Onu ölene dek seveceğim
Ben ve ailem bu olaydan çok fazla zarar gördük. Yıllarca birikim yaptığımız her şeyi kaybettik. Ve en sonunda borçlar yüzünden tekrar boşanmak zorunda kaldık.
Eşimi ölene dek seveceğime yemin ettim. Allah nasip ederse bir süre sonra tekrar bir araya gelebileceğimizi umuyorum.
Gördüğünüz gibi, hiç kimse doğarken yaşayacağı hayatı ve seveceği insanı seçemiyor. Ve yaşam size ne gibi oyunlar oynayacak, hiçbir zaman bilemiyorsunuz.
Bazen diyorum ki “Keşke o kazada ölseydim de bu acıları ne eşime ne de çocuklarıma yaşatsaydım”. şimdi size bunları yazıyorum, çünkü sizi okuyanlar bilsin ki sevgi bir var oluştur, doğru algılanmaz veya değerini bulamaz ise bizi yok olmaya kadar götürür...
? Rumuz: T. Kaya

X