Gündem Haberleri

GÜNDEM

    Gümüş Ekran

    Hürriyet Haber
    14 Mart 1999 - 00:00Son Güncelleme : 14 Mart 1999 - 00:01

    Osman GİRİTLİ

    Marquezvari Güneydoğu

    Ben, Sinan Çetin filmlerine daima kendi anlayışı içinde yaklaştım. Çok mu beğendim? Türk sinemasının vazgeçilmez eserleri miydi?

    Bunları tartışmak gereksiz.

    Çünkü Sinan Çetin'in kendine özgü bir insan anlayışı var. İronisiyle, deformasyonuyla. Zaman zaman kızdırıyor, zaman zaman da hoşuma gidiyor.

    Propaganda'yı yer yer ağır temposuna rağmen sıkılmadan seyrettim.

    Filmin bazı kareleri, yönetmenin kendisiyle dalga geçtiği bölümlerdir.

    Söz gelimi, karısını almak için, atla trenin önüne geçip durduran Gümrük Muhafaza Müdürü'nün davranışı (Kemal Sunal) size kovboy filmlerindeki çok gördüğünüz bölümleri anımsatabilir.

    Rahim'in (Metin Akpınar) yaralı Ádem'in (Rafet Elroman) kolundaki kurşunu, bana sıcak su getirin deyip bıçakla çıkarması da bu tür filmlerin çok hatırlanan sahnelerindendir.

    Ben şöyle düşünüyorum: Onlarda olan, neden bizde de olmasın? Böyle bir kare ille de Amerikan sinemasının tekelinde midir?

    Sinan Çetin'in bu sahneleri çekerken güldüğünü, seyirciye bir başka mesaj verdiğini savunuyorum.

    Gümrük Muhafaza Müdürü'nün Bekçi Murtaza ile olan benzerliğine bir kulp takabilirsiniz. Onun küçük bürokratı diye tanımlayabilirsiniz. Bu tiplerin de gerçekten ortak yanları çoktur, birbirine benzerlikleri kaçınılmazdır. Hepsi de, kraldan çok kralcıdırlar. Devlet, otorite, mevzuat denince akan sular durur.

    Güneydoğu'ya resmiyetin dışında, onu eleştiren her bakış yararlıdır. Son zamanlarda moda olduğunu belirtsek de.

    Bence böyle bir moda, tartışılması gereken devlet-insan ilişkileri konusunda yararalı bir malzeme sunuyor.

    Gerçekten de Propaganda'daki sınır kapısı, dikenli teller, eski yılların kabusudur. Bu yüzden de devletle halk karşı karşıya gelmiştir.

    Dikenli tellerin simgesel ve gerçek varlığından öte, áşıklar için de nasıl bir engel olduğunu gösteriyor.

    Şimdi bu filmi seyrederken bir Sinan Çetin Filmi olduğunu unutmayın. Ayrıca gümüş ekrana getirdiği güneydoğuya insancıl yaklaşımı da içerik açısından beğendim doğrusu.

    Metin Akpınar'ın o şirin, sevimli tipini çok beğendim. Ustalığını gösteriyor.

    Kemal Sunal da öyle, bu rol ona o kadar uygun ki, dursa gene de başarılı olabilirdi.

    Propaganda, rahatça seyrediliyor, düşündürüyor da.

    Etiketler:
    

      EN ÇOK OKUNANLAR

        Sayfa Başı