"Deniz Sipahi" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Deniz Sipahi" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Deniz Sipahi

GAZANFER KARPAT

GAZANFER KARPAT

Fotoğraflar ve semboller; benim için hep çok önemli oldu.

Galiba hafızam da böyle çalışıyor.

Kodlar; kaydeder, depolar ve geri çağırırım.

Okul yıllarımda da; yazı yazarken de, günlük akışta da, hayatı sorgularken de bugüne kadar hep böyle yaptım.

Bir anlamda kendi “Google” ımı yarattım; kendi hafıza arama motorumu...

Hepimizi üzen o haberi aldığım anda da; “Gazanfer Karpat...” diye sorgulattım; hafızamı...

Yüzlerce fotoğraf karesi, binlerce anı geldi aklıma…

***

Ama ilk sıradaki fotoğrafı size anlatayım.

Babam beni çok küçük yaşlardan itibaren futbol maçlarına götürürdü. Babamın omzunda çok maç seyrettiğimi hatırlıyorum. Yine o günlerden biriydi. 1972 yılıydı; Altay Fenerbahçe maçıydı. Müthiş bir yağmur vardı. Fenerbahçe’nin de başında efsanevi bir futbol adamı Didi vardı. Maçın sonunda Fenerbahçe’nin soyunma odasının önünde Didi’yle yan yana olduğumuzu hatırlıyorum; karşımda da bir fotoğrafçı ordusu… Ard arda patlayan flaşlardan sonra karşıya baktığımda ilk hatırladığım kişi Gazanfer Karpat’tı.

O gündün sonra her maça gittiğimde bizi Didi’yle çeken o gazeteciyi sahada gördüm.

Ben O’na “Gazi abi...” derdim; bazıları “Gazo...” derdi.

Galiba benim tanıdığım ilk gazeteci Gazanfer Karpat’tı.

***

Yine unutamadığım bir kare aklımda...

Hangi maç olduğunu hatırlamıyorum. Bütün gazeteciler bir kalenin arkasında toplandı. Gazeteciler hangi kalenin arkasını üs olarak ilan ettilerse; o kalecinin gol yeme şansı daha fazladır. O gün tribünden gördüklerimle yıllar sonra ya birlikte çalıştık, ya da iyi birer arkadaş olduk. Kimler mi?

Aykut Fırat, Aydın Atar, Esat Erçetingöz, Celal Yılmaz, Ergun Olcay, Mehmet Ali Okumuş, Mehmet Ali Varış...

O gün orta alanda bir tek Gazanfer Karpat duruyordu.

Karşıyaka; Galatasaray ile berabere kaldı. Ama Gazi abinin ortalarda gezinmesinden “Karşıyaka’nın da maça ortak olduğunu” anlamıştım.

***

Yıllar geçti; bu anıları Gazi Abi’ye anlattım, birlikte beraber çalıştık, fotoğrafın dilini, gerçeğin bir başka tarifini çok konuştuk.

Bazı fotoğraflar vardır; altına bir şey yazmanıza gerek yoktur. İşte o fotoğrafları çekmek büyük bir ustalık işidir, o fotoğrafları bulup çıkarmak herkesin yapabileceği şey değildir.

Gazi abi; öyle biriydi.

Deklanşöre bastığında gerçek karşımızda olurdu.

Ve dediğim gibi konuşulan, altına yorum istemeyen fotoğraflar olurdu.

Önemli bir gazeteciyi, emektarı, ustayı bugün uğurluyoruz.

İzmir medyasının sembol isimlerinden biriydi.

Ve benim de gazeteci olarak hafızama yazdığım ilk kişiydi.

Nurlar içinde yatsın...

X