"Yaşar Sökmensüer" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Yaşar Sökmensüer" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Yaşar Sökmensüer

Çukurambar'da her sabah kaos

DÜN bir okurumuzdan Çukurambar'da sabah-akşam yaşanan trafik kaosuyla ilgili yakınma geldi.

Okurumuz yalnız değil bu şikayetinde...

 

Çukurambar ve 100. Yıl'da yaşayan on binlerce kentli yaşıyor aynı sorunu.

 

Sorunun merkezi de, Eskişehir Yolu'na tek bağlantı noktası olan Bayındır Hastanesi-Ulusoy-Vatan Bilgisayar'ın önündeki sabah kaosu...

 

Her sabah orada, büyük eziyet yaşıyor insanlar.

 

O yola girmek bir dert.

 

Oradan Eskişehir Yolu'na çıkabilmek ayrı zulüm.

 

Bir de Büyükşehir'in o yola yaslanan kongre merkezinin -olur ya- bittiğini düşünün.

 

Ve karşıdaki alışveriş merkezinin trafiğini...

 

Kaos, çözümsüz duruyor ortada.

 

Her gün yaşıyor ve seyrediyoruz.

 

* * *

 

Çünkü plansız genişliyor Başkent.

 

Hiç plan yapılmadan...

 

Mesela, denetimsiz bir saçaklanmayla yanyana, sırtsırta, yüzyüze yükselen alışveriş merkezleri, dev kamu binaları.

 

Değil trafiğini belki iklimini bile değiştiriyor Eskişehir Yolu koridorunun.

 

Ve bizim iklimimizi de...

 

Sabah ya da akşam saatlerinde içinde hapsolduğunuz konvoyda, diğer otomobillerin sürücülerine bakın.

 

Asık suratlar, her an patlayacak kalkık kaşlar, gülümsemeyi unutmuş gergin dudaklar, kıpırdayan eller-kollar...

 

Ve fırsatçılığı, başkalarının haklarına saygısızlığı olağanlaştıran, bir adım ileri gidebilmek için kazayı bile göze alan sürücüler.

 

Bu iklimi, bu stili de kent yaratıyor işte.

 

Çünkü rahatlatan değil zorlaştıran, yoran bir sistem var.

 

İnsanı yok sayan, hiçe sayan plansız bir sistem.

 

"Al arabayı çık yola, yolunu yordamını sen bul" diyen bir sistem.

 

Hani, "Benim sürücüm işini bilir" gibilerinden...

 

* * *

 

Çukurambar'dan ileti gönderen okurumuzun sabahını düşünüyorum.

 

Her gün yaşadığı sabah çilesini...

 

Daha evden çıkmadan gerildiğini, mutlu uyansa da "yol" aklına gelince gülümsemesinin nasıl yittiğini, yolu hesaba katarak ya da katamayarak nabzının saatin ritmiyle yarışmasını ve o psikolojiyle başladığı günün, işyerine yansımasını düşünüyorum.

 

Reva mıdır?

X

YAZARIN DİĞER YAZILARI