Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Çoluk çocuğu karıştırmasak

Vallahi niyetim yoktu “Hıncal ve testi” muhabbetine girmeye. Hani “söylesem şikâyet olur” der ya Şeyhülislam Yahya, öyle içime atacaktım.

İnsanın dün ölmüş birini dirsekleyerek racon kesmesi tabii ki ayıp. Ama “senin çocuğun yok o yüzden!” demek de günah.
Hele lafın arkasındaki imaları düşününce, insanın Hıncal Uluç’u savunası geliyor: Yahu ne ilgisi var çocuksuz olmakla bunun? Herkes çocuklu olmaya mecbur mu?
Uluç’a “çocuğun yok” diyenler öyle bir konuşuyor ki, sanırsınız çocuk işi meziyet: Doğurmak için sertifika, ustalık belgesi lazım.
Oysa sonuçta kedilerle farelerin de yapabildiği bir eylem.
Kimseye statü sağlamaz, küçük görme hakkı vermez.
Bu günlük hayatta bile rastlanan bir şeydir.
Bazı “çocuk sahipleri” kendilerini üstün görür.
Çocuksuz birine “sen anlayamazsın” derken gözleri net bir keyifle parlar. Meğer üste çıkmak için anne-baba olmuşlar.
Aslında “çocuk sahibi” lafının kendisi bile bu hırsı açık eder.
Tipik bir “bende var sende yok” olayı.
Bazen anne-baba sıfatıyla ahkâm keserken çocuksuz insanlara ne çektirdiğimizi umursamayız.
Üstünlük kompleksimiz bunu görmeyi reddeder.
Ama şu dünyada “çocuk sahibi” olamamış (ya da olmamış) ve ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmeyi hak etmeyen insanlar vardır.
Belli etmeseler de gücenirler böyle şeylere.
Hıncal Uluç o yazıyı yazarken alacağı tepkileri tabii ki gayet iyi biliyordu. Bizim bilmemiz gerekense bu işe çoluk çocuğu karıştırmanın pek nahoş olduğu.

Kerem Altan olmak

İnsanın babasının Ahmet Altan, dedesinin Çetin Altan olması “cool” bir şey gibi görünür: Entelektüel bir aile, saygın bir isim...
Ama Allah bilir bugünlerde Kerem Altan’a sorsak tersini söyler.
Ailesine husumet duyanların Kerem aleyhindeki iddiaları öyle bir hale geldi ki, insanın kanı donuyor.
Sanem Altan’ın “Tanrım bizi bırakma” diyen yazısında buna bir isyan sezdim.
Her durumdan vazife çıkaran kötülük, bu sefer Altan’ların karşısına çıktı işte.
Kendilerine geçmiş olsun diyorum.

Şahan beni morarttı

Bir ay önce “Şahan’ın tek rakibi Şahin K.” diye atıp tutmuşum: “Bakalım onu kaç milyon seyredecek.”
Oysa şimdi bakıyorum, “Günah Keçisi” hayli mütevazı kalmış.
Gişesi neredeyse benim filmden bile az. Demek ki Şahan olmak, salonlara milyonları çekmek öyle her babayiğidin harcı değil.
Temel’in dediği gibi, ha bu da bana ders olsun!

İncir  Çekirdeği

Beğendiğimin beğendiği her erkek hayırsızın biridir fikrimce.

X

YAZARIN DİĞER YAZILARI