« Hürriyet.com.tr
MENÜ

Beyaz Geceler

Hürriyet Haber
SON GÜNCELLEME
BEYAZIN hákimiyetinde yazıldı bu metin. Bütün nesneleri örten beyaz, bana hüzün verir.Birden bir türkü, karla baharı birbirine katar:‘‘Beydağı'na kar yağarKar altında güller var.’’Gecelerin beyaz şalı. Özdemir Asaf'ı okumamış. Erimeye görsün, kirlenmede birinciliği ona verecekler.Kendi kurduğum sanal karlar ülkesinde ne kadar yaşayabilirim?Dostoyevski'nin Beyaz Geceler'inden ne kaldı aklımda? Ayın başka türlü parladığı, aşkların ve terk edilmişliklerin başka türlü yaşandığı, kar altında.Geceleyin sık sık uyanıp, bir sokak lambasının etrafında dolaşan kar taneciklerini seyrederim.Cenap Şahabettin'in Elhán-ı Şitá'sı (Kış Güzellikleri) kendini anımsatır işte o zaman:‘‘Eşini gaaib eyleyen bir kuşgibi karGeçen eyyám-ı nev-bahárı (ilkbahar günlerini ) arar.’’Ne garip! Kar her zaman ilkbaharı çağrıştırıyor.Faruk Nafiz Çamlıbel de öyle hissediyor:‘‘Ardımda kalan yerler anlaşırken baharla,Önümdeki arázi örtülü şimdi karla.’’Baharla anlaşıp kara ihanet eden bir doğa...* * *YAĞMURUN benliğimi arındıran sesini saatlerce dinlerim.Kar... Sessiz bir film gibi, sadece bir görüntü. Yazısını benden bekliyor.Şiirlerde yaşayan, Anadolu'da gerçekleri örtemeyen kar...Ferit Edgü'nün O romanından sonra (Hakkári'de Bir Mevsim adıyla Erden Kıral filme çekti) kar hoşuma gidiyor mu?Bir öğretmenin direnci, çaresizliği ve sevgisi.Názım Hikmet'in Yolcu'sundaki adam, kar yüzünden sığındığı istasyonda sıcak bir aşk bulur.Yaşar Kemal'in Yer Demir Gök Bakır'ındaki köylülerin karlar altındaki ıstırabını bilmeyen iyi bir edebiyat okuru var mıdır? (Zülfü Livaneli filme çekti.) Yılmaz Güney'in Yol'undaki acı maratonunun kazananı yoktu. Kaybedenlerin koşusuydu o.Karı hep İstanbul'da yaşadım.Yabancı bir ülkede, insan ne hisseder.Yahya Kemal'in Kar Mûsikileri bu duyguyu yaşatır bende.Varşova'da Tanburi Cemil Bey'in plağı, karları delip gelmiştir.‘‘Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık,Uykumda bütün gece Körfez'deyim artık.’’* * *AHMET MUHİP DIRANAS'sız kar yazısı olmaz?Kar'ı okurken, kendimi bir kar taneciğinin peşine tıkılıp bilinmeyen ülkelere gidip eridiğimi hissederim:‘‘Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!/ Uyandırmayın beni, uyanamam./ Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,/ Allah aşkına, gök, deniz aşkına,/ Yağsın kar üstümüze buram buram...’’
Bunları da Beğenebilirsiniz