Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Bekir Coşkun: Son yunus...

Bekir COŞKUN

ÇOCUKLAR sevindiler, büyükler mutlu oldular.

Marmara Denizi'nde bir yunus...

Belki milyonlarca yıl önceden, var oluşundan bu yana gülen yüzü yine gülüyordu. Suyun üzerinde tek başına zıplarken fotoğrafını çektiler.

Benim ise canım sıkılır.

Yunus...

Yunus...

Kaç git yunus...

Sen o denizi bilmezsin. O deniz yeryüzünün en güzel deniziydi. Dünyanın en renkli balıkları o denizde oynaşırdı. O denizin üzerinde kayıkçıların türküleri dalga dalga dolaşırdı.

Biz o denizi zehirledik yunus...

Lağım sularını bağlayıp, fabrika zehirlerini yollayıp, petrol tanklarını oraya boşalttık.

O denizin suyu zifiri katrana döndü. Üzerinden uçan kuşlar bile öldü yunus...

* * *

O deniz seni öldürmezse, trolcüler öldürür.

Onlardan kurtulsan, yasak ağlara takılırsın.

Çünkü o denizler yağma yeridir. Gece oldu mu, denetim botları çekilir, korsanlar denize açılır. İnanılmaz uğultularla denizin dibini kazarlar. Küçük küçük balıklari bile çekip-öldürüp denize atarlar, bir teki ellerinden kurtulamaz.

Hem de devletin adamlarıyla ortak.

O deniz kuru deniz.

O denizde midyeler bile yaşayamadı.

Sen nasıl yaşarsın yunus...

* * *

Ve dün sabah Hürriyet'in içinden, sevgili Fahri Töre'nin satırlarıyla geldi haber:

Yunus öldü...

Çocuklar onu, o denizin kumları üzerinde buldular. Yüzünde yine o milyonlarca yıllık gülümseme vardı.

Böylece o denizi ve o denizin sahibi bizleri tanıdı yunus.

Dilerim başka yunuslar gelmezler.

Bir tükenen doğanın, havada-karada-denizde süren katliamın, yok edilen, yağmalanan bir cennetin, kendi ormanını yakan, kendi köpeğini vuran, kendi denizini zehirleyen, kendi cennetini yıkan bir ülkenin son tanığı olsun yunus.

Belki o denizin en kısa öyküsüdür bu:

Bir yunus geldi...

Öldü...

X

YAZARIN DİĞER YAZILARI