Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Barthelomeos kamuoyunu kazandı…

Patrik, öyle bir açıklama yaptı ve öyle bir cümle kullandı ki, hepimizin dikkatini çekmesini bildi. Bu konuşma ilk defa, kamuoyunun büyük bir bölümünde olumlu yankı buldu. İtirazcı çevrelerin hem sayıca, hem de şiddetlerini kaybettikleri görüldü. Erdoğan bile bu çıkışı sorun etmedi. Eee, şimdi ne olacak?

Patrik Barthelomeos’unson demecini günlerdir tartışıyoruz. Doğrusu, bundan daha etkili bir çıkış, bir dikkat çekiş olamazdı. Patrik müthiş bir PR (Halkla İlişkiler) başarısına imza attı. Başbakanla defalarca konuşsa,Milli Eğitim Bakanından onlarca defa söz almış olsa dahi, bu kadar etkili olamazdı.

 

Demecin ilk duyulduğu günden bu yana çıkan bütün gazeteleri okudum. TV, haber programları ve haberlerini izledim, demeçleri inceledim.

 

Sonuç çok net:

 

- Patrik, sözleriyle kamuoyunun dikkatini çekmesini bildi. Ruhban okulunun açılması konusunu gündemin en tepesine yerleştirdi.


-
 Patrik, hiç beklenmedik oranda kamuoyundan destek aldı. Medya da geleneksel şekilde Patrikhaneyi Şeytan İmparatorluğu olarak gören hakemler dahi, anlayışlı davrandılar, Ruhban Okulukonusunda Devletin haksız bir tutum takındığı kabul edildi.


-
 Patriğe tepki gösteren siyasiler dahi ses tonlarını indirmek zorunda kaldılar. Ayrıca hiçbiri de ikna edici olamadılar. Dışişleri Bakanı Davutoğlu’nun yaptığı ilk tepkili açıklama pek kabul görmedi.Öyleki, Başbakan dahi son derece yumuşak davrandı. Olayı büyütmedi, Davutoğlu’nun gerisinde kaldı.

 

ŞİMDİ TOP, MEB ÇUBUKÇU’DA

 

Peki bu gürültüden sonra ne olacak?

 

Yine eski tas, eski hamam mı kalacak?

 

Ruhban okulunun açılması için hiç adım atılmayacak mı?

 

Top artık Çubukçu’da. Bakalımhemendevreye girecek mi?

 

Bu arada bir not daha...

 

Yapılan tartışmalardan memnuniyet duymamak elde değil. Örneğin, en güzeli Ahmet Hakan’ın CNN TÜRK’tekiTarafsız Bölge’sinde konuşan Rum cemaatinin günlük gazetesi Apogevmatini’ninGenel Yayın Yönetmeni Mihail Vasiliadis idi. Türk kökenli bir Yunan vatandaşı acaba herhangi bir Yunan TV’sinde hakkını böyle koruyabilir miydi, bilemem. Mihail Vasiliadis’ı tebrik ederim. Dibine kadar Türkvatandaşı olduğunu gösterdi.


BU VATANDA, DÜZGÜN ADAM KALMADI MI?

 

Gördüklerime, okuduklarıma inanamıyorum.

 

Son birkaç yıldır tanıklık ettiğimiz gelişmelere baktıkça içim ürperiyor. Meğer “Korku imparatorluğunda” yaşıyor muşuz da, haberimiz yokmuş.

 

Bugün karşımıza çıkan manzara korkunç.

 

Darbe hazırlayıcılarından çeşitli komploculara, siyasi çetelerden adi suç çetelerine kadar, müthiş bir yeraltı dünyasında yaşıyormuşuz. Kimi doğru, belki kimi abartılı suçlamalar dahi olsa, ardı ardına çıkan soruşturmalar- operasyonlar bambaşka bir Türkiye’nin, yüzlerce gizli hücre ve eli silahlı etrafta koşturan binlerce insanın varlığını ortaya koyuyor.

 

Son hale bakın lütfen:

 

- Ergenekon çerçevesinde yayınlanan iddianamelerin büyük bir bölümünü yeterli delil olmadığından dolayı kenara bıraksak dahi, somut delilleredayananlar yetiyor. Açıkça darbe yapmak için insanlar örgütlenmişler.

- Ermeni karşıtı, Hristiyan karşıtı, Rum karşıtı derneklerkurulmuş, bunların bir bölümü silahlı örgütler organize etmiş. Hrant Dink böyle öldürülmüş, rahip Santoro ve misyoner çalışma yapıyorlar diye insanlar katledilmiş. Bütün bunlar da, jandarma veya polisin gözü önünde olmuş. Onlar da seyretmişler.


-
 “Vatan Bölünmez” sloganıyla kürtleri vurmak için çeteler oluşturulmuş, insan avına çıkılmış.


-
 Bir de güvenlik güçlerinin katıldıkları ve soyguna dönük faaliyetler var. Kurban derisi skandalından tutun, emniyet amirlerinin karıştıkları çetelere kadar, hemen hergün bir başka operasyonla karşılaşıyoruz.


-
 Bütün bunlara, PKK’yı, onun yan örgütlerini, şeriat adına silahlananları, Taliban ve El Kaide’cileri eklemeyi unutmayalım.

 

NEDİR BU, NASIL DÜZELTECEĞİZ?

 

Bazen gazete ve TV haberlerine baktıkça, Türkiye’yi elinde silahla oradan oraya koşturan, birbirini öldüren veya orayı burayı soymaya çalışan insanların yaşadığı bir ülke gibi görüyoruz.

 

Başka ülkelerde de, belki aynı olaylarla karşılaşılıyordur. Ancak, herhalde bizdeki boyutlarda değildir.

 

Peki düzeltebilecek miyiz?

 

Geriye dönüp 1970’leri,1980- 90 arasında yaşadıklarımızı hatırlayınca, “Bunlar da geçer” diyorum. Yine deçok rahatsızlık duyuyorum.

X