Türkiye'nin en iyi köşe yazarları en güzel köşe yazıları ile Hürriyet'te! Usta yazarlar ve gündemi değerlendiren köşe yazılarını takip edin.

Bana Bir Fıkra Anlat Anne

Sabah okula hazırlık telaşı içerisindeyken çantasını n fermuarını kapatıyordum. Birden küçük bir resim düştü önüme. Okulda yaptığı bir resim.

- “Çizdiğin resimde renkli adamlar var” dedim.

-“Evet” dedi, kendinden emin bir şekilde.

- “Peki, kim bunlar?”

- “Onlar fıkra anlatan 3 kişi dedi. Birbirlerine fıkra anlatıyorlar. Sağdaki benim, onlara gülüyorum” diyerek bana resmini anlattı.

Ah şu koşturmalar yok mu?!!!

Birden, hani filmlerdeki gibi, parmağımı şıklatayım ve zaman dursun istedim. Servise yetişme, trafik, işe geç kalma stresinden önce hemen zihnimde bu canlandı. Bir gevşeme refleksiydi sanırım. Anne ve çocuk arasındaki ilişkinin daha da renklenmesi ihtiyacı olduğuna dair bir sinyal almıştım ve sihir yapıp zamanı, hızla akan şu acımasız zamanı durdurmak istedim. Herşey dursun ki, ben de oğluma kocaman sarılıp hemen gırgır yapmaya başlayayım.

- Seni en çok ne mutlu eder?

-Fıkra anlatmak. Çünkü fıkralar çok komik. Ben çok gülüyorum.

-Sanırım sen daha çok komiklik istiyorsun. Peki sana hergün bir fıkra anlatmamı ister misin?

-Evet.

-Tamami akşama çok komik birkaç fıkra anlatacağım, şimdi servise yetişelim.

-Oleeeyyy!

Üzerinde renkli çocuk resimlerinin olduğu servise bindirirken, çocukların ebeveynlerinden çok basit şeyler istediğini bir kez daha hatırladım. Temel istekleri olan ilgi, sevgi ve güven bir fıkrayla çok rahat tazelenebilir. Oğlum bunu bana bir kez daha hatırlatmıştı. Olayın en net özeti bu.

Özel tatil gezileri, etkinlikler, turlar ve özel bir bütçe değil, mizahı yükseltmeye ihtiyacımız var anlaşılan. Tatil için özel bir plan yapmayıp doğaçlama bir şekilde vakit geçirmeyi planlıyordum. Şimdi ise fıkra anlatan bir anne ve kahkaha atan bir çocuk fotoğrafı var hayalimde.

Fakat zorlama komik değil. Annenin çocukluğuna geri döndüğü hafiften yapmacık haller değil. Gülmekten göbeklerin titrediği ve hatta gözlerden yaş geldiği fıkralar anlatmayı planlıyorum arkadaşlar.

Bunu bir proje gibi düşünmedim. Daha çok mutluluk için bir ihtiyaç olarak kabul ettim. Doğası gereği anne-çocuk ilişkisi hafiften gergin bir ilişki çünkü. Çocuk pek çok şeyi ister, anne sınır çizer. Çocuk yine pek çok şeyi ister, anne yetmeye çalışır. Maddi beklentilere sınır çizmek kolay, manevi beklentilere yetmek zor aslında. İşte bu yüzden annelik bir çeşit delilik hali… Çocuğuna fıkra anlatmak için yazı hazırlıyorsun mesela…

Şimdi ilk işim çocuklara uygun fıkralar bulup 3-4 tanesini ezberlemek. Bu da benim sömestr ödevim olsun.

Hepinize bol fıkralı, komik ve çok mutlu bir tatil dilerim.

X