"Güzin Abla" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Güzin Abla" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Güzin Abla

Annemden hesap sorduğumda “Ben dul bir kadınım” dedi

Annemin gardırobunu karıştırırken, hoş olmayan şeyler gördüm. Önce ağlayarak “Ben dul bir kadınım” dedi, anlayış göstermemi istedi. Ama daha sonra her şeye burnumu sokarak hata yaptığımı söyledi.

Merhaba ablacığım, acilen desteğine ihtiyacım var.
Küçük yaşlarımdan itibaren aile içi şiddeti yaşadım. Annem ve babam arasındaki tüm sorunlara tanık oldum.
Babam sürekli annemi döverdi, aldatırdı.
Ben 13 yaşıma geldiğimde, annem bir adamla tanıştı ve onunla arkadaşlık kurdu. Bunu kabullendim, normal karşıladım.
Sürekli telefonda konuşur ve buluşurlardı. Bazen annem onunla buluştuğunda beni de yanına alırdı.
Böyle bir evlilik sürdürürken, çareyi başkasında bulmasını normal karşıladım. Yine de bu benim için zor bir durumdu, çünkü sıcak bir aile ortamım olmadı hiç.
Babam katı biriydi, sevgisini asla göstermez, bize pek bakmazdı. Annemin arkadaşı ise benim her masrafımı karşılıyordu. İyi bir insandı.
18 yaşındayken biriyle tanıştım ve onunla ilişki yaşamaya başladım. Annem bunu öğrendiğinde bana çok kızdı.
Şu an 21 yaşındayım, ilişkimiz hâlâ devam ediyor, hatta evlenmeyi düşünüyoruz. Ama benim psikolojim darmadağın.
Annem ve babam ayrılalı altı ay oldu. Annemin gardırobunu karıştırırken, hoş olmayan şeyler gördüm ve ona bunun hesabını sordum.
Ağlayarak, “Ben dul bir kadınım” dedi ve anlayış göstermemi istedi. Ama daha sonra her şeye burnumu sokarak hata yaptığımı söyledi ve beni suçladı.
Ben de yaptığım hatadan dolayı pişman olduğumu, bundan ders aldığımı söyledim ama o bana karşı dürüst davranmadı.
Şimdi onunla konuşmuyorum. Ne yapacağımı da bilmiyorum. Çok yoruldum çok...
Rumuz: İsimsiz

Sevgili kızım, annenin de senin de gerçekten zor bir hayatınız olmuş. Bunu kabul etmek zorundasın. Annen bu nedenle kendine bir kurtuluş yolu aramış, büyük bir mutsuzluk içinde mutluluğu bulmak istemiş. Hatalı olduğunu kabul ediyorum elbette.
Babandan altı ay önce değil, çok daha önce, o adamı tanıdığında boşanmalıymış. Babanı çekip oturmak zorunda değilmiş tabii...
Sana gelince... Gardıropta buldukların ve annenle tartıştığın konu ne bilmiyorum, çok özelinize de girmek istemiyorum ama bundan sonra sen kendi hayatına, annen de kendi hayatına devam edecek. Birbirinize hoşgörüyle davranacaksınız.
Bu yüzden ne olursa olsun annenle barışmalısın. O senin annen ve birbirinize ihtiyacınız var.

Babam beni hep küçümsedi

Güzin Abla, ben hukuk fakültesi mezunu, kendi ayakları üzerinde durabilen bir genç kızım.
Okuldayken çok başarılı bir öğrenciydim. Herkes benden övgüyle bahsederdi, babam ise hep küçümserdi.
Bana 18 yaşıma kadar şiddet uyguladı. Sürekli odamı yerle bir eder, beni döver, aşağılar, söverdi.
Çok ezildim, çok sıkıntılı bir gençlik geçirdim. Yine de hiçbir zaman evden kaçmayı düşünmedim. Derslerime sarıldım.
Babam hep uzaktı bana. Hiçbir zaman gerçek bir baba-kız gibi olamadık.
Şimdi eskisi gibi değil ama insan bir kere kırıldı mı asla eskisi gibi olamıyor.
Acımı yüreğimin en derinlerinde hissediyorum ama artık düşünmemeye çalışıyorum. Çünkü ne zaman geçmişi düşünsem psikolojim bozuluyor.
Ablacığım iyi ki varsın. Ailelerimizden yakınınca bizlere kızarsın ya, işte ben de sana ailesi yüzünden büyük zorluklar yaşamış bir kız olarak yazıyorum; sadece gençler değil ailelerin de hataları olabiliyor.
Bazen bizler işte böyle aileler içinde yetişerek hayata belki de yenik başlıyoruz.
Rumuz: Bahtsız

Canım kızım, kim demiş ailelerin de hataları olduğunu kabul etmiyorum diye? Yanılıyorsun, hem de çok... Tam tersine, buradan gençlere öğütler verdiğim gibi, ailelere de mesajlar göndermeye çalışıyorum. İşte seninki de böyle bir mesaj!

X