Gündem Haberleri

GÜNDEM

    Anacığım hep yolumu gözlerdi

    Fatma AKSU/İSTANBUL
    08 Ekim 2011 - 00:00Son Güncelleme : 08 Ekim 2011 - 01:20

    Başbakan Tayyip Erdoğan, her zaman üzerine titrediği ve çok düşkün olduğu annesi Tenzile Erdoğan’ı, kendisiyle 1994 yılında yaptığımız röportajda anlatmıştı.

    Annesini gençlik yıllarında istemeden de olsa çok üzdüğünü itiraf eden Tayyip Erdoğan, “Anarşinin yoğun olduğu günlerde, eve geç gelmem onu çok üzüyordu. Anneme, her ne kadar silahlı eylemlere karışmadığımı söylesem de, o benim için endişeleniyor, ben gelinceye kadar gözüne uyku girmiyordu. Bugün bile sevgili anacağım hâlâ yolumu gözler” demişti.

    Erdoğan, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olduğu dönemde yapılan röportajda, siyasete girdiği yıllarda annesinin kendisiyle ilgi endişelerini ve o dönemi şu sözlerle anlatmıştı:

    Sokağın köşesinden dönmemi beklerdi

    “Annem ve babam bu tür siyasi çalışmaların içinde bulunmamdan rahatsız değillerdi. Ancak zaman zaman karşı çıktıkları oluyordu. Bana müdahalede bulunmuyorlardı. Tepkiler annemden gelirdi. Hele hele anarşinin yoğun olduğu dönemlerde, annem balkonlarda, geceleri geç saatlere kadar beni beklerdi, ‘Oğluma bir şey olacak mı?’ diye. Anarşi her gün kurban alıyordu. Annem bunları duyuyor, benim için endişe ediyordu. Ben evimize dönen sokağın son köşesini döndüğümde annem hemen kapıya yönelir, yüzüme bakar, her seferinde boynuma sarılır, kendisini tutamaz ağlardı. Ben Milli Selamet Partisi Beyoğlu ve İstanbul Gençlik Kolları Başkanı olmuştum. Bizim enteresan yanımız, annemize babamıza anlattığımız şey şuydu: Biz bu anarşi olaylarının içinde değiliz. Olayların içinde olmadığımıza göre niçin bize sataşsınlar?

    Beni görünce rahatlar sürekli tembih ederdi

    Ancak bu sözlerimiz bile onları teskin edici değildi. Zaman zaman Milli Selamet Partisi’nin de bazı binaları bombalanınca annem ve babam çok korkarlardı. Ben onlara her ne kadar bir tehlike olmadığın söylesem de, yine de merak ederlerdi. Çünkü gece geç saatlere kadar süren çalışmalarımız olurdu. Geceleri afişlemelere çıkardık. Gece yarılarından sonra eve döndüğümde yine annemi bekler bulurdum. Ben sokağa girdiğimde, annem balkonda bekliyor olurdu. Kadıncağız beni görünce rahatlar, her seferinde bir daha geç kalmamam için sıkı sıkı tembih ederdi. Ama bu sözlerin fayda etmeyeceğini biliyor, çalışmalarıma engel olmuyordu.”

    TAYYİP Erdoğan annesine zor günler yaşattığı 12 Eylül öncesi günleri anlatırken, ana yüreği yeniden derin derin ‘Ah’ çekiyordu. Yaşlı kadın o günleri adeta yeniden yaşıyordu. Tenzile Hanım’dan yaşadığı o dönemi anlatmasını istediğimizde ise, başını iki yana sallayarak, şunları söylemişti:

    Her yerden gır gır gır silah sesleri gelirdi

    “Ah kızım... Onları anlatamam size. O günlerin sıkıntısını anlatamam. Evimizin iki tarafı balkondu. Bir tarafa çıkarım silah sesleri, gır gır gır gır... Diğer tarafa çıkarım yine aynı gır gır gır, gır... Her yerden kulakları sağır edercesine silah ve patlama sesleri. Nasıl dayanırsınız bu acıya... O kötü anarşi zamanları. Her gün bir şey duyuyorsunuz. Yüreğim ağzımda bekliyordum Tayyibimi... O günlerin sıkıntısı başka bir şeye benzemez. Her gece sabahlara kadar gözümü kırpmadan beklerdim onu. Her gün sanki ondan kötü bir haber gelecek sanırdım.”

    Belki bizimle oturur diye hâlâ bekliyoruz

    “Ama ona ne kadar gitme desem de, beni dinlemez, inandığı davada mücadelesine devam ederdi. Oğlum, o gün bugündür aynı koşturmacaya devam ediyor. Hâlâ da öyle gidiyor. Doğru düzgün bilmem ki bizimle uzun uzun otursun. Bizde, belki bir Cumartesi - Pazar olur da evde durdur diye hâlâ bekliyoruz. O günlerde nasılsa bugün de hâlâ aynı işini sürdürüyor.”

    Etiketler:
    

      EN ÇOK OKUNANLAR

        Sayfa Başı