"Ahmet Hakan" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Ahmet Hakan" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Ahmet Hakan

AK Parti’nin 11 yıllık fotoğrafı

Bugün, Ankara Arena Spor Salonu’nda 4. olağan büyük kongresini yapıyor. AK Parti, iktidara geldiğinden bu yana Türkiye’de birçok şeyi geri dönülmez şekilde değiştirdi.

TAYYİP ERDOĞAN'IN AYIRT EDİCİ ÖZELLİKLERİ

-HİTABET: Hitabet tarzını ikiye ayırabiliriz: Cama bakarak yaptığı konuşmalar ve camdan kafasını kaldırarak yaptığı konuşmalar... Birincisinde derinlikli, meselelere vâkıf, cümleler yerli yerinde... İkincisindeyse cümleler biraz dağınık, öfke daha bariz, laf çakma alıp başını gidiyor... Ama ikisinde de sesi gür, vurguları yerinde ve etkileyici... Bir not: Yüksek volümlü hitabet tarzını entelektüeller pek sevmiyor ama zaten onlar da Erdoğan’ın pek umurunda değil.
-MEKTEP: Erbakan dâhil hiçbir lider imam-hatip mezunu değildi... Bu okuldan mezun olup da başbakan seçilen tek kişi Erdoğan... Kolejler bitirmedi, okul birinciliklerine sahip değil, süper üniversitelere gitmedi... Bu durum halkın onunla daha kolay özdeşleşmesine yol açıyor.
-AİLE: Mazbut aile hayatı yaşayan liderler siyasi tarihimizde çok. Erdoğan’ın aile hayatı da mazbut... Ancak Erdoğan’ın şöyle bir farkı var: Ailesi söz konusu olduğunda çok dikkatli... Eşi ve çocukları siyasi polemiklerin içine çekilirse öfkesi tavan yapıyor.
-POLEMİK: Sevdiklerini daha da sevdirmeye, kızdırdıklarını daha da kızdırmaya yatkın bir tarzı var... Fakat bu tarzı kontrolsüz bir şekilde uygulamıyor... Sayıları hesaplıyor. Bakıyor ki sevdireceklerinin sayısı kızdıracaklarının sayısından kat be kat fazla... O zaman hiç durmuyor, giriyor kavgaya... Kızdıracaklarının sayısı fazlaysa işte inceden frene basıyor.
-SAHİCİLİK: Kim ne derse desin Erdoğan Türk siyasi tarihinin gördüğü en sahici liderlerin başında geliyor. Bağırırken sahici, vatandaşla iletişim kurarken sahici, gülerken sahici, öfkelenirken sahici, haklı olduğunda da sahici, haksız olduğunda da sahici...
-MANEVİYATÇILIK: Siyasete dini kavramlar üzerinden bakıyor. Hadislere, ayetlere göndermeler yapıyor. Bu yanıyla maneviyatçı... Hem de kendisinden önceki merkez sağ liderlerden daha maneviyatçı... Ama bir yanıyla da tipik bir merkez sağ lideri... Yani projeci, yani ekonomik büyümeci, yani TOKİ’ci... Kendisinden önceki merkez sağ liderler gibi o da siyaseti bunlar üzerinden konuşmayı seviyor...
-ANTİ-PROTOKOL: Her ne kadar Özal gibi işi şortla üniformalı denetlemeye kadar vardırmasa da farklı bir üslupla formalite ve protokol işlerinden pek hoşlanmadığını gösteriyor.Kendisine tepki gösteren çiftçiyle itişip kakışması da buna dâhil...
-VEFA: Evet, vefalı... Evet, arkadaşlarına sahip çıkıyor... Ama bir şartla: Mutlak sadakat! Tam sadakat göstermeyenlerle yolunu ayırıyor... Tam sadakat gösterenlerin geçmiş suçlarını da bağışlıyor... Bakınız: Geçmişte 28 Şubatçılık yapmış birçok gazeteciyi, tam sadakat gösterdikleri için bağışlaması... Bakınız: Yeni döneme ayak uyduran patronlarla arayı iyi tutması...
-TUTKU: Hayatında keyfiliğe yer vermeyen, görev duygusu yüksek, aşırı iradeci, aşırı püriten biri Erdoğan... Düşkün olduğu tek şey var, o da siyaset... Ama öyle misyonsuz, bir siyaset değil... Siyasi tutkusunu, kendisine göre tanımladığı yüce amaçlar belirliyor.

11 YILIN DOĞURDUĞU ATEŞLİ TARTIŞMALAR

-MAHALLE BASKISI: Henüz baskının b’si bile ortada yokken müthiş bir öngörüyle Şerif Mardin,’mahalle baskısı’ kavramını attı ortaya ve tartışma başladı. Mahalle, baskıcı yüzünü gösterince bu tartışma da tarihin tozlu sayfaları arasında yer buldu.
-SİVİL DİKTA: Askeri vesayetin son bulmasıyla birlikte AK Parti, muktedir oldu... Hem de her alanda... İşte bu durum üzerine ‘sivil dikta’ tartışması başladı... Tartışma şöyle sonuçlandı: Sivil dikta çok aşırı bir yorum, biz duruma ‘otoriterleşme’ diyelim...
-BAŞKANLIK SİSTEMİ: Başbakan Erdoğan gücüne güç kattıkça, gücüne güç katan her liderin kapıldığı ‘başkan olma’ arzusuna kapıldı. Bunu dillendirdi. Her dillendirdiğinde ‘başkanlık sistemi tartışması’ başladı... Son durum şu: Erdoğan yine arzuyu dillendiriyor ve tartışma yine yapılıyor.
-MALEZYALAŞMA: “Türkiye İran olmayacak” diye bağırırlardı... Olmadı... “Türkiye Cezayir olmayacak” diye bağırırlardı... Olmadı... Ve sonunda Türkiye’nin olabileceği ülke bulundu: Malezya... Şeriat kurallarıyla liberalizmi hayli tuhaf bir biçimde sentezleyen Malezya, gündeme öyle bir düştü ki en az bir ay çıkmadı gündemden... En sonunda o da unutuldu gitti...
-CEMAAT: AK Parti’nin iktidar süreciyle birlikte ‘Cemaat tartışmaları’ da aldı başını gitti... Önce ‘Cemaat’in iktidarla kurduğu ittifak ve bu ittifakın doğurduğu kadrolaşma... Sonra kadrolaşmanın iktidarı bile rahatsız eder hale gelmesi... İlk çatışma... Çatışmadan sonra Erdoğan’ın cephe alması... Cemaat’in geri çekilmesi... Kısacası son günlerde biraz azalan ‘Cemaat tartışmaları’, AK Parti iktidarı döneminde gündemden hiç düşmedi.

İKTİDARIN MEŞHUR ETTİĞİ KELİME VE KAVRAMLAR

-VESAYET: İlk dönemde ‘Askeri vesayet’ deniliyordu, ikinci dönemdeyse ‘sivil vesayet’ denmeye başladı. Ancak sözcük hep gündemde oldu.
-HAMDOLSUN: Erdoğan’ın başarılarını anlatırken kullandığı şükür kelimesi... Erdoğan’dan sonra herkes “hamdolsun” demeye başladı.
-MÜCAHİT: Tek başına kullanılmıyor, ardından mutlaka ‘müteahhit’ kelimesi ekleniyor, ne hikmetse!
-İLERİ DEMOKRASİ: Önceleri hükümet yetkilileri kullanırdı bu kavramı... Ancak şimdilerde demokratik standartlardaki düşüşleri gören muhalifler kullanıyorlar... İnceden dalga geçmek amacıyla...
-REİS: Tayyip Erdoğan’a böyle denilirdi... İl başkanıyken, belediye başkanıyken, hatta başbakanken... Ama ne olduysa oldu, ‘reis’ gitti, yerine Ankaralılaşmaya çok yakışan ‘beyefendi’ tabiri geldi...
-AÇILIM: Bu sözcük de en çok işittiğimiz sözcük oldu... Kürt açılımı, Alevi açılımı, Romen açılımı falan... Gerçi bugünlerde pek hayırla anılmıyor ama olsun.
-TOKİ: Beraberinde ‘inşaat ya Resullulah’ tabirini bile doğurabilmiş bir sözcüktür. Daha ne olsun!

DEĞİŞEN HAYAT TARZI

-Başörtülüler görünür hale geldiler.
-İçkisiz ama lüks lokantaların sayısı arttı.
-Bürokraside muhafazakarlık rüzgarları esti.
-Milli günler biraz geriye düştü, Kutlu Doğum Haftası ve Türkçe Olimpiyatları öne çıktı.
-Ramazanlarda yurtdışına kaçış furyası başladı.
-Beyaz Türkler arasında hac ve umre modası başladı, içkiye tövbe edenler, tasavvufa meyledenler oldu.
-Herkes ama herkes Hocaefendi’ye “dön” demeye başladı.
-Necip Fazıl modası başladı.
-Televizyon dizilerine bir parçacık çeki düzen verildi.
-Tiyatro horlandı.
-Osmanlı en ihtişamlı günlerinden bile daha fazla anılır oldu.

AK PARTİ’NİN BİTİRDİĞİ TARTIŞMALAR

-Bu memleketin bir başka en önemli sorunu da ‘iktidar olup da muktedir olamamak’ diye tarif edilen sorundur. AK Parti buna da son verdi. Hatta öyle bir son verdi ki, şimdi de “biraz fazla mı muktedir oldular ne?” denmeye başlandı.
-Başörtüsü sorunu son buldu... Göz yumma olarak da olsa son buldu. Sorun bitince tartışma da bitti.
-Katsayı tartışması çözüldü... Hem de öyle bir çözüldü ki artık imam-hatiplere yapılan haksızlıklardan değil, imam-hatiplere tanınan ayrıcalıklardan söz ediliyor.
-Tek parti dönemi eleştirileri yaygın bir şekilde yapılamazdı. Bu konuda da alan açıldı... Hem de sonuna kadar... Ancak buraya yönelik aşırı abanma nedeniyle bu eleştiriler de enteresanlığını kaybetti.

X