"Nedim Bubik" hakkında bilgiler ve tüm köşe yazıları Hürriyet Yazarlar sayfasında. "Nedim Bubik" yazısı yayınlandığında hemen haberiniz olması için Hürriyet'i takip edin.
Nedim Bubik

Adam gibi bir adama özlemimdir

Ahmet Piriştina... Her martı sesi duyduğumda, sana özgü kahkahanı anımsadığım arkadaşım, dostum, kardeşim... Herkesin yoldaşı.
İzmir’in büyük, efsane başkanı... Seninle, “uğurlar olsun” diye vedalaştığımızdan bu yana dokuz yıl geçti.
Eminim herkes benim gibi hissediyordur. Sanki dünmüş gibi. Sesin, kahkahan çınlıyordur kulaklarında. Ve de gözleri aranıyordur, “nerede bizim başkan” diye.

Adam gibi bir adama özlemimdir

Özetle İzmir

Geçenlerde gözüm takıldı yine, “Değişim Sürecek” başlıklı, 20004-2009 seçim bildirgene. Neler düşünmüşsün. Ama yetmedi zaman. Şöyle demişsin arka kapakta, özetlemişsin bu kenti, kentliyi:
“İzmir her zaman uygarlığın, çağdaşlığın, aydınlanmanın, cumhuriyetçiliğin, demokrasinin, laikliğin, hoşgörünün kalesi ve Mustafa Kemal Atatürk’ün şaşmaz izleyicisi bir kent olmuştur. Bu, dün böyleydi, bugün böyledir, yarın da böyle olacaktır.”

Umut dolardın

Biliyor musun, bugünlerde çok sevdiğin Kordon’da, “genç işgal” var. Taksim Gezi Parkı direnişine destek verenler çadır kent oluşturdu. Eminim keyiflenirdin gençlerden. Gözlerin Körfez’e dalar gider, umut dolardı kafan İzmir için, memleket için. (Tabii TV ekranlarında o şiddeti, bizim zamanımızda bilinmeyen biber gazının nasıl bolca, sakınmadan kullanıldığını gördüğünde de, tutamazdın öfkeni. Kabarırdın.)

Adam gibi bir adama özlemimdir

Eylem dedim de... Geçenlerde bir gece, işin dozunu kaçırmak isteyen bir grup, senin en güzel mola yerlerinden Kültürpark’ın Lozan Kapısı’nda eylem düzenledi. Kapının bir bölümünü de yaktı. Sonra senin gülen fotoğrafın ve “İzmir fuarlar ve kongreler şehri olacaktır” sözün olan panoya yöneldi. Akılları sıra zarar vereceklerdi. Ama elleri gitmedi, gidemedi... Götürmediler de. Yürekleri yetmedi. Tam tersine saygı, sevgi doldu orası. O hoşgörüyle gülen başkanın olduğu panoya zarar veremezdi kimse.

Görüyorsun değil mi

Neyse... Görüyorsundur memleketin halini. Ortalık ayakta. Bazı sevecen görünümlü mesajlar atılıyor. Sonra da polise hedef gösteriliyor. Taksim, Ankara savaş alanı gibi. Öfke sarmış her yeri. Derdini anlatamamaktan dertli herkes. “Bu insanlar ne istiyor” diyen yok. Masum ve haklı isteklere kulaklar tıkalı. Geri adım güçsüzlük sanılıyor sanki. Hoşgörü mü, ara ki bulasın. Birtakım formüller, görüşmeler gerçekleşiyor. Güven duyulmasa da, “sonu iyi olur” dilekleri sıralanıyor.

Sensizlik zor be

Ve birden aklıma geliverdi. Sen de anımsarsın... Son seçim sonrasını, gelecekten söz edildiğinde, araya girerdim. Seni kafamda koyduğum yerleri, sana biçtiğim yeni görevleri anlatmaya çabalardım. Dost sohbetinde bile mahçup mahçup değiştirirdin konuyu, lafı uzatmazdın. “Ben şimdi İzmir Belediye Başkanıyım” derdin.
Daldan dala atladım ama, özlemime ver artık. Ahhh adam gibi adam... Seninle alıştığımız İzmir’de, herkese sensizlik zor. Martılara selamlar. Ben selamını alıyorum...

NOT: Yarın yine buluşma var. Saat 09.00’dan itibaren Narlıdere’ye sevdiklerin gelecek. Anılar tazelenecek, kimi gülecek ve gözlerden yaşlar... Ya da yutkunmalar. Ama herkesin duygusu aynı olacak, özlem... Hiç tükenmeyen.

X