Gündem Haberleri

GÜNDEM

    5 yıldır böbrek bekliyor

    Özgür SARI/ KONYA, (DHA)
    28 Nisan 2009 - 11:41Son Güncelleme : 28 Nisan 2009 - 09:50

    KONYA'da 6 yıl önce babasını trafik kazasında kaybettikten sonra annesi tarafından terk edildiğini öne süren 17 yaşındaki Ali Taş, 4 kardeşi ile yalnız kaldı.

    Kardeşleri Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne bağlı çocuk yuvasına yerleştirilen, geçimini hurdacılık yaparak sağlayan ve diyaliz tedavisi gören Ali Taş, 5 yıldan bu yana kendine uygun böbrek bekliyor. Taş, böbrek nakli yapıldıktan sonra kardeşlerini yanına alıp, onlarla birlikte yaşamayı planladığını söyledi.       

    Karatay İlçesi Sakyatağı Mahallesi'ndeki yaşamını sürdüren Ali Taş, 5 yıldır diyaliz makinesine bağlı olarak yaşıyor. 6 yıl önce babası Hüseyin Taş'ı trafik kazasında kaybeden Taş, bu acının ardından annesi Yozagül Taş'ın kendisi ve kardeşlerini terk ettiğini ileri sürdü. Kardeşleri 16 yaşındaki Çiğdem Taş, 14 yaşındaki Yasemin Taş, 13 yaşındaki İhsan Taş ve 9 yaşındaki Nevzat Taş'ın para sıkıntısı nedeniyle Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne bağlı çocuk yuvasında yerleştirildiğini anlatan Ali Taş, şunları söyledi:

    “Küçük yaşta babamızı kaybettik. Ardında annem kardeşlerimle birlikte bizi terk etti. Kardeşlerime bakmaya çalıştım. Ancak böbrek hastası olduğumdan çok ağır işleri yapamaz oldum. 5 yıldır Konya Numune Hastanesi'nde diyaliz tedavisi görüyorum. Haftada 3 kez diyalize girdiğimden çok yorgun düşüyorum. Buna rağmen boş zamanlarında hurda toplayarak geçimimi sağlamaya çalışıyorum. Ancak kazandığımla kardeşlerime bakamaz oldum. Bu nedenle de kardeşlerime devlet sahip çıktı ve yuvada kalmaya başladılar. Ben de çevredekilerin yardımları ile ayakta kalmaya çalışıyorum. Geçenlerde hastanedeki hemşire ablanın verdiği 5 TL ile domates ve yumurta alıp evde, menemen yaptım.”           

    Ali Taş, kendisine uygun bir böbrek bulunduğunda her türlü işi yapabileceğini ve kardeşlerini de yuvadan alarak bakabileceğini anlatırken şöyle devam etti:

    “Bir gün bana da uygun böbrek bulunursa her türlü işi rahatlıkla yapabilirim. Çobanlık, inşaatlara amelelik, çiftçilik yaparım. Sonuçta sağlığım yerinde olursa ayaklarımın üzerinde durabilirim. Ancak bu şartlarada çok ağır işler yapamıyorum. Eğer sağlığıma kavuşur, çalışmaya başlarsam kardeşlerimi de yuvadan alabilir, onlara bakabilirim.”
    Etiketler:
    

      EN ÇOK OKUNANLAR

        Sayfa Başı